The Lion Ministries - Advancing the kingdom of God by restoration to Hebraic roots.

ความจริง (The Truth)

2012-01-04T21:47:00.000-08:00

พระเยซูกล่าวว่า ท่านทั้งหลายจะรู้จักความจริง(The Truth) และความจริงจะทำให้ท่านทั้งหลายเป็นไท (ยอห์น 8:32 ) เมื่อกล่าวถึงความจริง หลายคนก็จะมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันไป แม้กระทั้งผู้ที่เชื่อในพระเจ้าองค์เดียวกัน อ่านพระคัมภีร์เล่มเดียวกัน การมองความจริงมีแค่สองมุมใหญ่ๆเท่านั้น คือมุมของพระวจนะ(มุมของยิว เพราะพระคัมภีร์ถูกเขียนขึ้นโดยคนยิวเกลือบทั้งหมดยกเว้นบางเล่ม) และมุมของต่างชาติ(ก็คือมุมของคนที่ไม่เชื่อพระเจ้า)

ครั้งเมื่อ ปีลาดถามพระเยซูเกี่ยวกับความจริง(ยอห์น 19:38) พระเยซูทรงเงียบและไม่ตอบปีลาด หลายคนคงงงว่าทำไมพระองค์ถึงไม่ยอมตอบ เหตุผลหนึ่งที่พระเยซูทรงเงียบเพราะ ความจริงในมุมของปีลาด(ต่างชาติ)และความจริงที่พระเยซูทรงกล่าวนั้น แตกต่างกันอย่างมาก ถ้าจะให้เข้าใจตรงกัน พระเยซูทรงต้องอธิบายว่า ความจริงของยิงคืออะไร และอะไรคือความจริงของกริก และคงต้องใช้เวลาหลายวัน

ความจริงในมุมมองของกริกนั้นก็มีหลากหลายและมีความจริงหลายแบบ เช่นความจริงตามสถานะการ ความจริงแบบชั่วคราว(temporary truth) และอื่นๆ... สรุปแล้วคนกริกมีสองทัศนะคติใหญ่ๆเกี่ยวกับความจริง คือทัศนะคติแบบ Aristotle และแบบ Plato ส่วนคนยิวนั้นแตกต่างจากต่างชาติอย่างมาก คนยิวเชื่อว่า พระวจนะของพระเจ้า และพระเจ้าเท่านั้นเป็นความจริง

ปัจจุบันคริสเตียนหลายคนก็มีความเข้าใจความจริงในมุมของคนกริก ทำให้เข้าใจพระวจนะของพระเจ้าคลาดเคลือน และเข้าใจผิดได้ โดยเฉพาะผู้รับใช้ที่นิยมตาวันตก

มีสองอย่างที่พระวจนะกล่าวถึงที่ไกล้เคียงกันแต่แตกต่างกันอย่างมาก คือ

- ความเป็นจริง

- ความจริง

ความเป็นจริงคือสถานะการที่เรามองเห็นด้วยตาและสัมผัสได้โดยสัมผัสทั้งห้า พระวจนะกล่าวว่าอย่าให้เราดำเนินชีวิตตามความเป็นจริง(หรือตามสิ่งที่ตามองเห็น) แต่ให้ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ (การมองเห็นในมิติฝ่ายวิญญาณ) ความเป็นจริงคือสิ่งชั่วคราวแต่ความจริงคือ สิ่งนิรันดร์

การดำเนินชีวิตตามความจริง หรือการดำเนินชีวิตตามพระวจนะคำของพระเจ้า ไมว่าสถานะการจะเป็นอย่างไร เราเชื่อว่าความจริงของพระเจ้า(พระวจนะ)จะเป็นสิ่งที่นิรันด์

การดำเนินชีวิตตามความจริงคือการดำเนินชีวิต ด้วยความเชื่อ ความเชื่อในบริบทของคนเฮ็บรูคือ ความมั่นใจว่าสิ่งที่พระเจ้าตรัสนั้นเป็นความจริง และจะต้องเกิดขึ้นแน่นอนไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว การดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ แท้จริงแล้วคือการมองเห็นด้วยตาฝ่ายวิญญาณ ว่าสิ่งที่พระเจ้าตรัสนั้นกำลังจะเกิดขึ้น

การดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อของพี่น้องผู้เชื่อหลายคนไม่ตรงตามพระวจนะของพระเจ้าและดูเหมือนหลับหูหลับตาเชื่อ ในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เพราะหลายคนเข้าใจผิดประโยคที่ว่า “อย่าดำเนินชีวิตตามสิ่งที่ตามองเห็นแต่ให้ดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อ” นั้นหมายถึงการหลับหูหลับตาเชื่อ แท้ที่จริงภาษาเดิมคำว่าเชื่อ (อีมูนา)หมายถึงการวางใจในสิ่งที่พระเจ้าตรัสว่าเป็นจริง และเป็นการมองเห็นด้วยตาฝ่ายวิญญาณว่าสิ่งนั้นกำลังเกิดขึ้น

ผมเขียนผมความนี้เพื่อต้องการให้ผู้เชื่อเข้าใจว่า คำว่าความจริงที่พระเยซูหมายถึงนั้นคือ พระวจนะของพระเจ้า และหมายถึงพระองค์เอง (พระเยซู คือพระวจนะที่มาบังเกิดเป็นมนุษย์) และการเชื่อฟังพระเยซูหมายถึงการเชื่อฟังหรือเชื่อในพระวจนะของพระเจ้าผ่านการนำของพระวิญญาณ ให้เราดำเนินตามพระวจนะของพระเจ้า และหลีกหนีจากคำสอนและสิ่งที่มนุษย์ถ่ายทอดกันมา ที่ไม่ตรงตามพรวจนะของพระเจ้า ให้เราเปิดใจรับเอาสิ่งใหม่ๆที่พระวิญญาณกำลังเปิดเผยสำแดงมากขึ้นที่มาจากพระวจนะของพระเจ้า สิ่งใดที่นอกเหนือและแตกต่างจากพระวจนะของพระองค์แล้วถือว่าเสี่ยง และเป็นอันตราย

ภูเขาทั้งเจ็ดแห่งการครอบครองของพระเจ้า

2011-09-08T23:01:00.001-07:00

พระเยซูคริสต์ ทรงสอนสาวกของพระองค์ให้อธิษฐาน (มัทธิว 6:9-10)
“ท่านทั้งหลาย จงอธิษฐานตามอย่างนี้ว่า ข้าแต่พระบิดาแห่งข้าพระองค์ทั้งหลาย ผู้ทรงสถิตในสวรรค์
ขอให้พระนามของพระองค์เป็นที่เคารพสักการะ ขอให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่ ขอให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์ ในสวรรค์เป็นอย่างไรก็ให้เป็นไปอย่างนั้นในแผ่นดินโลก

พระเจ้าต้องการให้ผู้เชื่อครอบครองทุกส่วนของสังคมโลกนี้ พระองค์ต้องการให้โลกเป็นหัวเมืองขึ้นของสวรรค์ นั้นหมายความว่า สิ่งใดมีในสวรรค์พระองค์อยากให้มีในแผ่นดินโลก และสิ่งใดไม่มีในสวรรค์พระองค์ไม่ต้องการให้มีในแผ่นดินโลก
ที่นี้จะสรุปการครอบครองของพระองค์ออกเป็น เจ็ดด้านด้วยกัน และเรียกง่ายๆว่า ภูเขาเจ็ดลูกของพระเจ้า

1. ภูเขาแห่งการทรงสถิตของพระเจ้า หรือภูเขาศิโยน เป็นภูเขาแห่งชุมชนบุตรหัวปีท่ามกลางบุตรทั้งหลายของพระเจ้า เป็นภูเขาแห่งการเจิมปุโรหิต(แยกจากทุกคนเป็นปุโรหิต) เป็นภูเขาแห่งบรรดา ผู้นำหรือคณะผู้ปกครอง (ผู้ที่มีการเจิมของพันธกรทั้งห้า)
2. ภูเขาการเมือง เป็นภูเขาลูกหนึ่งท่ามกลางภูเขาหกลูกแห่งการเจิมของผู้เชื่อหรือผู้ที่มีการเจิมแห่งการครอบครอง(การเจิมแบบกษัตริย์) พระเจ้าจะให้ผู้เชื่อบางคนมีอิทธิพลเหนือภูเขาลูกนี้
3. ภูเขาแห่งโลกธุรกิจ(อาชีพหรือสาขาอาชีพต่างๆ เช่น นักธุรกิจ พ่อค้า ชาวนา ชาวสวน...) เป็นผู้เขาแห่งการเจิมแบบกษัตริย์ พระเจ้าต้องการให้ผู้เชื่อบางคนมีอิทธิพลเหนือภูเขาลูกนี้
4. ภูเขาแห่งการศึกษา เป็นภูเขาแห่งการเจิมแบบกษัตริย์
5. ภูเขาแห่ง ครอบครัว เป็นภูเขาแห่งการเจิมแบบกษัตริย์
6. ภูเขาแห่งการสื่อสาร (โทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิม และแหล่งขาวทางเน็ดทั้งหลาย) เป็นภูเขาแห่งการเจิมแบบกษัตริย์
7. ภูเขาแห่งเทศกาล ศิลปะ ความบันเทิงทั้งหลาย เป็นภูเขาแห่งการเจิมแบบกษ้ตริย์

- พระเจ้าจะให้ผู้เชื่อ หรือผู้ที่มีการเจิมแบบกษัตริย์ทั้งหลายครอบครองภูเขาอีกหกลูก เมื่อผู้เชื่อเหล่านั้นได้รับการอบรมสั่งสอนจากภูเขาศิโยน (เขาเหล่านั้นจะครอบครองภูเขาต่างเมื่อเขาเหล่านั้นได้พบพระเจ้าที่ภูเขาศิโยน) โอบาดี 1:21
- ผู้เชื่อจะครอบครองและเป็นตัวแทนของพระเมสิยาห์ ในแผ่นดินโลกนี้ ก็ต่อเมื่อเขาเหล่านั้นได้รับการ อบรมสั่งสอน และนำโดยการเป็นแบบอย่าง ในพันธกิจห้าด้านขององค์พระเมสิยาห์ (พันธกรทั้งห้า)เท่านั้น
- ผู้เชื่อหรือ สมาชิกของชุมชนต้อง เคารพกฎการปกครองของชุมชนของพระเจ้า และให้เกียรติและเชื่อฟังคณะผู้ปกครอง เพราะเขาคือผู้ที่รับผิดชอบชีวิตของผู้เชื่อทุกคน และเป็นผู้ที่จะเสริมสร้างสมาชิกชุมชน ให้ไปถึงเป้าหมายปลายทางของชีวิตของแต่ละคน

ภูเขาแต่ละลูกจะมีวิญญาณที่อยู่เบื้องหลังที่คอยผลักดันและกันไม่ให้ผู้เชื่อขึ้นครอบครองภูเขาลูกนั้นๆได้เช่น
1. ภูเขาศิโยน วิญญาณศาสนาและการกราบไหว้รูปเคารพ
2. ภูเขาการเมือง วิญญาณแห่งการเยี่ยงเกียรติพระเจ้า หรือวิญญาณแห่งความเป็นเจ้า
3. ภูเขาโลกธุรกิจ วิญญาณแห่งความยากจน และวิญญาณการหักหลัง
4. ภูเขาการศึกษา วิญญาณแห่งความเย่อยิ่ง และนำให้ออกห่างจากความจริงของพระเจ้า
5. ภูเขาแห่งครอบครัว วิญญาณแห่งการปฏิเสธ
6. ภูเขาแห่งการสื่อสาร วิญญาณแห่งความกลัว
7. ภูเขาแห่งเทศกาล ศิลปะ ความบันเทิง วิญญาณเยเซเบล

ผู้รับใช้ยุค ความสมบูรณ์แบบของพระเจ้า

2011-08-31T08:34:00.000-07:00

บ่อยครั้งที่เราดำเนินชีวิตในความเชื่อแบบไม่ค่อยถูกต้องตามพระวจนะอย่างแท้จริง หลายคนพูดเสมอว่า เราต้องดำเนินชีวิตด้วยความเชื่อไม่ใช่ดำเนินชีวิตด้วยสิ่งที่ตามองเห็น คำพูดดังกล่าวยกมาจากพระวจนะของพระเจ้าก็จริง (2โครินธ์ 5: 7) แต่คนส่วนใหญ่เข้าใจความหมายเพียงครึ่งเดียวเท่านั้น โดยเมารวมเอาเองว่า ความเชื่อคือความมึดบอด มองไม่เห็นอะไร การดำเนินชีวิตในความเชื่อเหมือนการดำเนินในความมึด เรามองอะไรไม่เห็นเลย เพราะเราไม่ได้ดำเนินด้วยสิ่งที่ตามอง เห็น (เป็นการดำเนินชีวิตแบบสุ่มเสี่ยง)
บ่อยครั้งที่เมื่อได้ยินคำเทศนาหรือคำสอนเรื่องความเชื่อโดยยกข้อพระคัมภีร์ข้อดังกล่าวมาอ้าง ผมสัมผัสถึงความเสียพระทัยของพระเจ้าในเรื่องดังกล่าว มันเป็นการเข้าใจพระวจนะของพระองค์ผิด
ในพระธรรมเฮ็บรู บท 11:13 กล่าวว่า คนเหล่านั้นได้ตายไปขณะที่มีความเชื่อเต็มที่ และไม่ได้รับสิ่งที่ทรงสัญญาไว้ แต่เขาก็ได้เห็นและเตรียมรับไว้ตั้งแต่ไกล ...
ความเชื่อที่แท้จริงในบริบทของคนเฮ็บรูจริงๆคือ การมองเห็นด้วตาฝ่ายวิญญาณในสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นและจะเกิดขึ้นในอนาคต เขามองเห็นสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยตาฝ่ายวิญญาณเท่านั้น
ดังนั้น 2โครินธ์ 5:17 ที่กล่าวว่า เพราะเราดำเนินโดยความเชื่อ มิใช่ตามสิ่งที่ตามองเห็น นั้นความหมายที่แท้จริงคือ เราดำเนินชีวิตโดยการมองเห็นด้วยตาฝ่ายวิญญาณ และความสิ่งที่พระวจนะของพระองค์กล่าวไว้ ไม่ใช่ด้วยสิ่งที่ตาฝ่ายธรรมชาติของเรามองเห็นเท่านั้น

ในบทความนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะอธิบายเรื่องความเชื่อ ตามแบบฉบับของพระวจนะหรือในมุมมองของคนเฮ็บรูที่แตกต่างจาก คำว่าความเชื่อที่หลายคนเข้าใจ( คำว่าความเชื่อในภาษาเฮ็บรู คือ อีมูนา มีความแตกต่างในบางมุม จากคำว่า ความเชื่อ(พิสติส ภาษากริก) ในเรื่องนี้อาจเขียนอีกบทความครับ

อีกอย่าง วิธีคิดของคนกริกนั้นมีความแตกต่างจากวิธีคิดของคนเฮ็บรูเป็นอย่างมาก คนกริกมีวิธีคิดเป็นเส้นตรง หรือคิดทุกอย่างเป็นแบบเรียงลำดับ เริ่มต้นด้วยหนึ่ง หลังจากนั้นค่อยสอง หลังจากนั้นค่อยสาม ...
สิ่งที่คนกริก(ตาวันตก) พูดเสมอคือ การจัดเรียงลำดับความสำคัญก่อนหลัง เมื่อมาเชื่อในพระเจ้าก็จะต้องจัดเรียงความสำคัญกอ่นหลัง
ชีวิตของมนุษย์เรา สามารถแบ่งออกได้เป็นหลายๆมิติหรือหลายๆส่วน เช่น ครอบครัว งานรับใช้ การเงิน ญาติพี่น้อง สุขภาพ และอื่นๆ คนกริกก็จะจัดเรียงลำดับ คือ หนึ่งพระเจ้าต้องมาก่อน ส่วนที่สองไปถึงสุดท้าย ก็จะจัดแตกต่างกันแล้วแต่คณะนิกาย แท้ที่จริงการจัดเรียงลำดับแบบนี้ผิดครับ เพราะคนยิวเขาไม่คิดกันแบบนี้
ชาวตาวันออกมีวิธีคิดเป็นวัฏจักร หรือ คิดเป็นวงกรม คือ วนไปมาอยู่ที่เดิมตลอด ไม่ว่าจะชาวพุทธ หรือ ฮินดู หรือขงจื้อก็มีวิธีคิดแบบวัฏจักร
ส่วนคนเฮ็บรูนั้นมีวิธีคิดแตกต่างจากทั้งตาวันออกและทั้งตาวันตก แต่ต้องยอมรับว่าไกล้เคียงกับตาวันออกมากกว่า ตาวันตก คนยิวคิดเป็นวงกรมเหมือนตาวันออก เพียงแต่ ในแต่ละรอบนั้นจะสูงขึ้นก้าวไปถึงจุดที่สูงขึ้น คล้ายสปริง
เช่นสามเทศกาลของพระเจ้า ปัสคา เพ็นเตคอสต์ และอยู่เพิง เป็นวัฏจักรเพียงแต่ในทุกรอบนั้นพระเจ้าจะให้คนอิสราเอลเข้าไกล้พระองค์มากขึ้น
พระเจ้าสั่งให้อิสราเอลถือรักษาสามเทศกาลหลัก และถือว่าเป็นเทศกาลของพระเจ้า แท้ทีจริงทั้งสามเทศกาลนั้นเล่งถึงพระเยซูคริสต์ เช่น
เทศกาล ปัสคาห์ เป็นภาพแห่งการไถ่บาปของพระเยซูคริสต์ พระเยซูคริสต์คือแกะปัสคาห์ที่แท้จริง
เทศเพ็นเตคอสต์ จุดเน้นอยู่ที่ เป็นวันที่พระเจ้าประทานพระบัญญัติให้กับอิสราเอล เป็นเทศกาลการเก็บเกี่ยว เป็นเทศกาลที่พระวิญญาณเสด็จมาตามพระสัญญาของพระเยซูคริสต์
เทศกาลอยู่เพิง เป็นการฉลองปีใหม่ของอิสราเอล คริสตจักรยุคแรกเชื่อกันว่าพระเยซูเสด็จมาบังเกิดตรงกับเทศกาลนี้ และ หัวใจของเทศกาลนี้คือ ความสำบูรณ์แบบที่พระเจ้าจัดเตรียมไว้ให้ เป็นการอวยพรให้เข้าสู่ความสมบูรณ์แบบของพระเจ้า
สามเทศกาลเปรียบได้กับสามลานของพระวิหาร เช่น ลานชั้นนอก (การไถ่บาป) ลานชั้นใน(พระวิญญาณบริสุทธ์และการจัดเตรียมของพระเจ้า) ลานชั้นในสุด(การอยู่ต่อหน้าพระพักต์ของพระเจ้า หมายถึงความสมบูรณ์แบบ)

ผมอยากสรุปการประวัติศาสตร์ของคริสตจักรออกเป็นสามช่วงและแต่ละช่วงก็มีสามช่วงย่อยดังนี้
ช่วงแรก นับแต่วันเพนเตคอสต์ ถึงวันที่คอนสแตนตินปฏิรูปคริสจักร เป็นช่วงที่คริสตจักรมีสง่าราศรี
ช่วงสอง นับตั้งแต่คอนสแตนตินถึง การปฏิรูบของมาติน ลูเธอร์ เป็นช่วงที่คริสตจักรอยู่ในความมึด
ช่วงที่สาม นับตั้งแต่วัน ที่มาตินลูเธอร์ปฏิรูป เรื้อยมาจนถึงวันที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จกลับมา เป็นช่วงแห่งการรือฟื้น
และในช่วงที่สามนี้ก็แบ่งย่อยออกเป็นสามช่วงค สรุปแบบสั้นๆคือ การรื้อฟื้นที่ยุโรป เปรียบเหมือนเทศกาลปัสคาห์คือนั้นไปที่ ความรอด
การรื้อฟื้นที่อเมริกา เป็นเหมือนเทศกาลเพ็นเตคอสต์ จุดเน้นอยู่ที่ฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์และของประทาน
และในปัจจุบัน การรื้อฟื้นกำลังเกิดขึ้นที่เอเซีย เปรียบเหมือนเทศกาลอยู่เพิง จุดเน้นอยู่ที่ความสมบูรณ์แบบของพระเจ้า

ผู้รับใช้ในยุคมาตินลูเธอร์ และการรื้อฟื้นที่ยุโรป จุดเน้นอยู่ที่ ความรอดที่ตรงตามพระวจนะ
ผู้รับใช้ยุค การรื้อฟื้นที่อเมริกา จุดเน้นอยู่ที่ ของประทานและการเจิม
ส่วนผู้รับใช้ในยุคปัจจุบัน เป็นการรวมทุกอย่างเข้ากันและจุดเน้นอยู่ที่ความสมบูรณ์แบบของพระเจ้า
นี้คือเวลาแห่งการก้าวสู่ความสมบูรณ์ เป็นการไปไกลกว่ายุคเน้นความรอด หรือยุคเน้นของประทาน แต่นี้เป็นยุคแห่งการกลับคืนสู่ความสมบูรณ์แบบของพระเจ้า พันธกรทั้งห้าในยุคนี้จะมุ่งเน้นเสริมสร้างผู้เชื่อให้เป็นเหมือนพระคริสต์ จุดเน้นอยู่ที่ผู้เชื่อจะเป็นเหมือนพระคริสต์ ไม่ใช่ผู้นำ อัครทูตยุคปัจจุบันคือผู้ที่มองเห็นแบบแผนของพระเจ้าไม่ใช่แค่ผู้ที่มีของประทานเท่านั้น

การเจิมแห่งการมองเห็นสามระดับ

2011-06-13T23:35:00.000-07:00

เราทุกคนมีความสามารถในการมองเห็นแม้กระทั้งในโลกฝ่ายวัตถุ ทีแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น ขณะที่เดินไปด้วยกันหลายคน เมื่อมีรถวิ่งผ่านหน้าไป บางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่ามีรถวิ่งผ่านหน้า บางคนอาจรู้แต่ก็ไม่ทันสังเกตว่าสีอะไร บางคน อาจรู้ว่ายี่ห้ออะไรสีอะไร วิ่งด้วยความเร็วประมาณไหน

นี้คือตัวอย่างง่ายๆที่ทำให้เราเข้าใจว่า ถึงแม้ว่าเราทุกคนมีตาสองดวงเหมือนกัน บังเกิดใหม่เหมือนกัน เป็นลูกพระเจ้าเหมือนกัน หรือแม้กระทั้งเป็นผู้นำเหมือนกัน ก็ไม่ได้หมายความว่าเราทุกคนมีความสามารถมองเห็นเท่ากัน ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น ใบบทความนี้ผมจะกล่าวถึงเพียงสั้นๆ ว่าทำไม่เราถึงมองเห็นสิ่งเห็นต่างกัน เพราะผมต้องการสื่อสารเรื่องการเจิมแห่งการมองเห็นในระดับต่างกัน

สาเหตุหลักที่ทำให้ผู้เชื่อทุกคนมองสิ่งเดียวกัน แต่มีความสามารถในการมองเห็นต่างกันคือ
- เราทุกคนมีวิญญาณแห่งความมืดบอดที่แตกต่างกัน บางคนได้รับการรักษาแล้ว แต่บางคนยังไม่ได้รับ หรือ บางส่วนเท่านั้น
- มีเบื่องหลังมุมมองที่แตกต่างกัน ประเด็นนี้ค่อนข้างสำคัญ ผมเห็นคนที่มีเบื้องหลังแตกต่างกันจะมองเหตุการเดียวกัน แตกต่างกันอย่างมาก (เช่น เมื่อเห็นรถชนกันกลางสี่แยกไฟแดง บางคนอาจเห็น ว่ารถคันที่ถูกชนสีอะไร บางคนอาจมองเห็นว่า คันไหนมีคนบาดเจ็บมากกว่า บางคนอาจมองในมุมกฎหมายว่าคันไหนผิดคันไหนถูก ทั้งหมดเพราะเรามีเบื้องหลังที่มาแตกต่างกัน ) เช่นเดียวกับคริสเตียนต่างคณะที่ถูกสอนมาแตกต่างกัน เห็นเหตุการเดียวกันแต่มองออกไปแตกต่างกัน
- การโตฝ่ายวิญญาณที่แตกต่างกัน การเจิมและการทรงเรียกที่แตกต่างกัน

สาเหตุที่กล่าวมาคือ สาเหตุหลักที่ทำให้คนเรามีการมองเห็นต่างกัน แต่บทความนี้ผมจะกล่าวถึงการเจิมแห่งการมองเห็นที่พระเจ้าได้เปิดเผยให้ผมเข้าใจดังนี้

การเจิมแห่งการมองเห็นสามารถแบ่งออกเป็นสามระดับใหญ่คือ
ก. การมองเห็นที่ชัดเจนในโลกฝ่ายวัตถุ
ข. การมองเห็นในระดับการเห็นการสำแดงหรือมิติฝ่ายวิญญาณเช่น เห็นรูปภาพ ได้ยินเสียงและสัมผัสฝ่ายวิญญาณได้
ค. การมองเห็นในระดับที่เห็นว่าพระเจ้ากำลังทำอะไร

ผมจะอธิษฐานความแตกต่างในสามระดับนี้ดังนี้
ระดับแรก การมองเห็นชัดเจนในโลกฝ่ายวัตถุคงไม่ต้องอธิบายอะไรมากเพราะผมเชื่อว่าเราทุกคนเข้าใจอยู่แล้ว แต่การมองเห็นระดับที่สองและระดับสามนี้มีความคล้ายกันและแตกต่างกันอย่างมากที่เดียว การมองเห็นระดับสองคือการมองเห็นในระดับการสัมผัสฝ่ายวิญญาณหรือ การที่เราสัมผัสได้ว่ามีการทรงสถิตของพระเจ้าผ่านการนัมการ บางคนอาจเห็นภาพ ได้ยินเสียง สัมผัสบางอย่าง ซื่งในระดับนี้บางคนมีบางคนอาจไม่มี เช่นเมื่อมีการนมัสการพระเจ้าและมีการทรงสถิตอย่างแรง บางคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่ามีการทรงสถิตของพระเจ้า บางคนอาจาสัมผัสได้ บางคนอาจสัมผัสได้และสามารถมองเห็นในระดับสองคือ เห็นทูตสวรรค์หรือสิ่งที่เหนือธรรมชาติกำลังเกิดขึ้น การมองเห็นระดับนี้คือ คนที่มีของประทานฝ่ายวิญญาณจะสามารถเห็นได้ชัดเจน บางคนอาจเห็นรูปภาพบางอย่างปรากฎขึ้นขณะมีการทรงสถิต บางคนอาจได้ยินเสียงบางอย่าง หรือรู้สึกได้ถึงบางสิ่ง
การเจิมแห่งการมองเห็นระดับนี้เป็นสิ่งที่ดีมาก และเป็นกุญแห่งการเผยหรือการขับเคลือนฝ่ายวิญญาณ แต่บอ่ยครั้ง คนที่มองเห็นระดับนี้จะมองเห็นแค่ภาพหรือสิ่งที่พระเจ้าทรงสำแดงเท่านั้น แต่จะไม่เข้าใจถึงน้ำพระทัยของพระองค์ในการกระทำสิ่งดังกล่าว ไม่สามารถรับรู้ได้ว่าพระเจ้ากำลังทำอะไรและต้องการทำอะไรต่อไป

การเจิมแห่งการมองเห็นระดับสามเป็นการมองเห็นว่า พระเจ้ากำลังทำอะไร เป็นสิ่งที่พระเยซูทรงกล่าวบ่อยๆว่า พระองค์ทรงมองเห็นพระบิดากระทำ และพระองค์ก็กระทำตาม การที่เรามองเห็นการที่พระเจ้ากำลังกระทำการในชีวิตของเรา ในคริสตจักร และในโลกนี้ เป็นการมองเห็นที่จะทำให้เราทำในสิ่งที่พระองค์ต้องการ และเป็นการมองเห็นระดับที่สาม

ตัวอย่างที่ชัดเจนคือ เมื่อมีเหตุการบางอย่างหรือการสำแดงบางอย่างเกิดขึ้น หลายคนอาจไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่ามันได้เกิดขึ้นจริงๆ แต่บางคนมองเห็นการสำแดงนั้นหรือเหตุการนั้น แต่ก็ไม่เข้าว่าทำไม และเพื่ออะไร และบางคนอาจามองเห็นและเข้าใจทันทีว่าพระเจ้ากำลังทำอะไรและเราจะตอบสนองอย่างไร

เราทุกคนควรก้าวผ่านการมองเห็นระดับหนึ่งไปสู่ระดับสาม และผู็ที่จะปลดปล่อยการเจิมแห่งการมองเห็นที่แท้จริงคือ พระวิญญาณบริสุทธิ์ ถ้าท่านใดอยากมีการมองเห็นในระดับที่มองเห็นสิ่งที่พระเจ้ากำลังทำให้ทูลขอพระองค์และพระองค์จะมีวิธีที่จะ ปลดปล่อยการเจิมนั้นผ่านได้หลายทาง หัวใจสำคัญคือหิวกระหายและอยากเป็นเหมือนพระองค์มากขึ้นโดยการเชื่อฟังและกระทำตาม โดยยืนยันโดยพระวจนะ ขอพระเจ้าอวยพร

เมื่อการรื้อฟิ้นอัครทูตมาถึง

2011-06-11T03:09:00.000-07:00

แท้ที่จริงทุกอย่างในโลกนี้ล้วนแต่เปลี่ยนแปลงเสมอ ไม่ในแง่บวกก็ในแง่ลบ หมายความว่า บางอย่างเปลี่ยนแปงในด้านที่แย่ลง แต่บางอย่างเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น ถึงแม้ว่าหลายคนกลัวการเปลี่ยนแปลง แท้ที่จริงแล้วการที่เขาพยายามหยุดอยู่กับที่ก็คือการเปลี่ยนแปลงอีกอย่างหนึ่ง พูดเป็นภาษาที่เข้าใจง่ายๆคื่อ การที่เขาพยายามหยุดกับที่ ขณะที่โลกหมุนไปข้างหน้านั้นคือการเปลี่ยนแปลงในด้านลบ

เมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว มีหลายประเทศได้เปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของตัวเองมาเป็นประชาธิประไตย์ มีหลายประเทศที่เปลี่ยนแล้วประสพความสำเร็จ แต่ก็มีหลายประเทศที่เปลี่ยนแลงแล้ว แล้วแย่กว่าก่อนการเปลี่ยนแลง
มีหลายประเทศที่เปลี่ยนไปแล้วไม่รอดในที่สุดก็กลับเข้าสู่ระบอบเดิม แต่ก็ดีกว่าบางประเทศที่เปลี่ยนแปลงแล้ว ทำให้เกิดสงครามกางเมืองจนถึงทุกวันนี้ ทำให้สภาพการเป็นอยู่และสภาพจิตใจของผู้คถูกทำลายมากขึ้นเนื่องจากสงครามแห่งการแย่งชิงอำนาจ
เช่นเดียวกับการรื้อฟื้นคริสตจักร หลายคนกลัวการรื้อฟื้นดังกล่าว และหลายคนมีเหตุผลที่ดีในการกลัวการรื้อฟื้นดังกล่าว

การเปลี่ยนแปลงที่ดีนั้นต้องมี ขบวนการที่ดี และขบวนการเปลี่ยนแปลงนี้ก็ไม่ได้เป็นสูตรตายตัวที่แทนค่าได้ ในแต่ละที่ จะมีสูตรของมันเอง เมื่อไม่นานมานี้ พระวิญญาณให้ผมเห็นความจริงอย่งหนึ่งคือ แต่ละเมืองจะมียุทธศาสตร์เฉพาะตัว การหลอกเลียนแบบเป็นสิ่งที่ไม่ผิด แต่ถ้าไม่ได้มาจากพระเจ้าแบบเฉพาะเจาะจงแล้ว สามารถล้มเลวได้ และบ่อยครั้ง สิ่งนี้ก็เป็นกลลวงของซาตาน (ยุทธศาสตร์ของเยรีโค จะใช้ได้ดีสำหรับเยรีโค แต่มันจะใช้ไม่ค่อยได้สำหรับเมืองอัย)
บทความนี้จะไม่ลงรายละเอียดเกียวกับยุทธศาสตร์หรือขบวนการเปลี่ยนแปลง แต่ผมจะเน้นเรื่องเดียวคือ การรื้อฟื้นอัครทูต

เมื่อไม่นานมานี้ พระวิญญาณตรัสกับผมเรื่องการรื้อฟื้นอัครทูตว่า เช่นเดียวกับเมื่อ 20 ปีที่แล้วที่มีการรื้อฟื้น ผู้เผยพระวจนะ และเกิดปัญหาต่างๆ แต่ในที่สุดก็ลงตัวในเวลาต่อมา การรื้อฟื้นอัครทูตก็เช่นเดียวกัน
ประวัติศาสตร์ของการื้อฟื้นผู้เผยพระวจนะที่ผ่านมา ให้เราเห็นว่า เป็นเรื่องธรรมดาที่เมื่อมีการรื้อฟื้นย่อมมีปัญหาบางอย่าง เช่น ผู้เผยทะเลาะกันเอง การเผยพระวจนะที่ตกขอบ และเกิดขอบเขต การเผยเผยพระวจนะที่เห็นแก่ตัว หรือบางคนเผย เพราะหวังผลบางอย่างจากการเผย ปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้นเนื่องจากการที่ผู้เผยเวลานั้นยังไม่โตฝ่ายวิญญาณ แต่เวลาผ่านไปทุกอย่างก็เริ่มลงตัว การเผยแบบสุดโต่งก็น้อยลง การทะเลาะกันก็หมดไป การเผยที่หวังผลก็เริ่มหมดไป ผู้เผยเริ่มรู้จักบทบาทหน้าที่ของตนชัดเจนขึ้น และรู้ว่าเวลาไหนควรนำ และเวลาไหนควรให้พันธกรอื่นในพันธกรทั้งห้านำ และตนเองสนันสนุน ไม่ใช่นำอยู่ตลอดเวลา

ปัจจุบันพระเจ้ากำลังรื้อฟื้นอัครทูตในประเทศไทย (แท้ที่จริงบางประเทศขบวนการนี้เกิดขึ้นได้ประมาณสิบกว่าปีแล้ว) การตกขอบต่างๆก็เกิดขึ้น และเป็นเรื่องปกติ เนื่องจากอัครทูตแต่ละคนยังไม่ได้โตเป็นผู้ใหญ่อย่างที่ควร จึงทำให้เกิดการเน้นแต่ในสิ่งที่ตนเป็นและไม่ค่อยสนใจในอัครทูตคนอื่น หรือพันธกรอื่นๆ และเกิดการขัดแย้งกันเองในเหล่าอัครทูต

เมื่อประมาณเดือนที่แล้วพระวิญญาณสำแดงให้ผมเห็นว่า พระองค์กำลังรื้อฟื้นอัครทูตในประเทศไทย และอัครทูตไม่ได้มีแค่ประเภทเดียวเท่านั้น (หัวใจของอัรคทูตคือ ผู้ที่ได้รับการมอบหมายงานบางอย่างที่พระเยซูมอบหมายให้เขาทำโดยการแต่งตั้งโดยตรง จากพระองค์หรือผ่านทางนิมิตหรือการสำแดงจากฟ้าสวรรค์ ) และอัครทูตแต่ละคนกำลังอยู่ในขบวนการโตกับพระวิญญาณ ดังนั้นเป็นเรื่องปกติที่จะขัดแย้งกันบ้างในบางเรื่อง และเน้นแต่สิ่งที่ตนเป็นจนไม่เห็นความสำคัญของอัครทูตคนอื่นๆ
พระเจ้าให้ผมเห็นการสำแดงที่ชัดเจนว่า นี้เป็นเวลาแยกตัวเพื่อให้อัครทูตแต่ละคนจะได้ตกผลึกฝ่ายวิญญาณ และก่อตัวขึ้นเป็นอย่างที่พระเจ้าต้องการให้เป็น (และมันจำเป็นมากสำหรับอัครทูตบางคนพึ่งเริ่มเข้าที่เข้าทาง เพื่อไม่ให้อัครทูตที่เด่นกว่า กลืนและทำให้เขาไม่สามารถเป็นอย่างที่เขาควรจะเป็น) ดังนั้นการแยกกันชั่วคราวเป็นเรื่องปกติ และจำเป็นในระยะหนึ่ง เพื่อให้แต่ละคนจะได้ลงลึกในสิ่งที่พระเจ้าต้องการใช้เขาเป็น แต่เมื่อเวลาผ่านไป หลังจากที่อัครทูตแต่ละคนตกผลึกแล้ว จะมีการรวมตัวกันอีกครั้ง และการรวมตัวครั้งนี้จะเป็นการรวมตัวที่ต่างคนต่างพึงซื่งกันและกัน และเป็นการรวมตัวที่มีพลังมาก

ดังนั้นการที่ผู้นำ ไม่ไปทิศทางเดียวกันและดูเหมือนขัดแย้งกันในบางเรื่อง (แท้ที่จริงไม่มีอัครทูตคนไหน เป็นทุกอย่างหรือมีการเจิมทุกเรื่อง แต่ละคนก็จะโดดเด่นในดานที่พระเจ้ามอบหมายให้ทำ) เป็นเรื่องปกติและเป็นขบวนการหนึ่งของการรื้อฟื้นอัครทูต แต่เวลาผ่านไปเมื่อแต่ละคนโตเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณแล้ว การรวมตัวกันโดยพระวิญญาณก็จะเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่ง ขอให้ท่านผู้อ่านอธิษฐานเผื่อเรื่องการฟอร์มตัวของอัครทูตและคนและการรวมโตกันอีกครั้งเมื่องความเป็นผู้ใหญ่มาถึง เมื่ออัครทูตแต่ละคนรวมตัวกันได้ และพันธกรทั้งหน้าประจำหน้าที่ ผู้เชื่อก็จะสามารถเป็นอย่างที่พระคริสต์ต้องการให้เป็น คือโตเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณขนาดเดียวกันกับองค์พระเยซูคริสต์ แล้ว แผ่นดินของพระเจ้าก็จะลงมาปกครองเหนือประเทศไทย
ขอพระเจ้าอวยพร

การปกครองของพระเจ้าในรูปแบบต่างๆ

2011-04-28T00:19:00.000-07:00

คริสตจักรส่วนใหญ่มองการปกครองหรือ อำนาจการปกครองของพระเจ้าผ่านคริสตจักรเท่านั้น กล่าวคือ มีผู้เชื่อส่วนใหญ่สนใจและจดจ่อกับ อำนาจของคริสตจักรจนไม่มีช่องว่างสำหรับ อำนาจการปกครองส่วนอื่นที่เหลือ
พระวจนะของพระเจ้าสอนให้เราเห็นการปกครองของพระเจ้าในสามมิติ(Spheres) ซึ่งและละมิติมีบางส่วนคาบเกี่ยวกัน และบางส่วนแยกจากกันชัดเจน ทั้งสามมิติของอำนาจนี้พระเจ้าเป็นผู้สร้างขึ้นเพือวัตถุประสงค์ของพระองค์ที่ต้องการเป็นกษัตริย์เหมือนสรรพสิ่งทั้งปวงที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมา

การปกครองของครอบครัว ( Familial government)
เป็นอำนาจการปกครองแรกที่พระเจ้าทรงสถาปนาขึ้น หลังจากที่พระองค์ทรงสร้างมนุษย์คู่แรกของโลก สถาบันครอบครัวเป็น สถาบันแรกที่สุดที่พระองค์ทรงสร้างมาและเป็นรากฐานให้กับการปกครองมิติอื่นๆ พระคัมภีร์ ได้แสดงให้เห็นถึงการปกครองนี้ว่า บิดามารดาเป็นเหมือนตัวแทนอำนาจของพระเจ้าในการสั่งสอนลูกหลานของตัวเอง
มีพระคัมภีร์มากมายที่กล่าว่า บิดาหรือผู้มีอำนาจสูงสุดในบ้าน และบิดาเปรียบเสมือนปุโรหิตประจำบ้าน บิดามีหน้าที่นำครัวเรือนของตัวเองในการติดตามพระเจ้า และมีหน้าที่สอนกฎบัญญัติต่างๆของพระเจ้าให้กับทุกคนในครัวเรือนของตน บิดามีหน้าที่จัดเตรียมสิ่งจำเป็นไว้สำหรับบุตรหลานของตัวเอง และบิดามีบทบาทนำและให้ทิศทางแก่ครัวเรือนและลูกๆของตน นอกจากนี้บิดายังมีส่วนทำให้บุตรมีความมั่นคงทางด้านจิตใจ และรู้จักเอกลักษณ์ของตัวเอง
ส่วนมารดาเป็นผู้ช่วยบิดาในการปกครองครัวบุตรหลานของตน โดยเน้น ไปที่การดูแลให้ความรัก ความอบอุ่น และการเลี้ยงดู
บุตรหลานมีหน้าที่เชื่อฟังและให้เกียรติ บิดามารดาของตน แม้ในบัญญัติสิบประกาณ ก็มีข้อหนึ่งเขียนไว้ว่า จงให้เกียรติบิดามารดาของตน ในสมัยพระคัมภีร์เดิมบุตรหลานที่ไม่ให้เกียรติหรือเชื่อฟังบิดามารดาของตน บิดาสามารถนำบุตรคนดังกล่าวไปที่ประตูเมืองต่อหน้าผู้ปกครองเมืองนั้นและให้เอาหินขวางตายได้

การปกครองของรัฐบาล (Civil government)
หลังจากมนุษย์ล้มลงในบาปและธรรมชาติบาปได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์ทุกคน ทำให้ทุกคนทำในสิ่งที่ตนต้องการ ผลที่ตามมาคือ ความวุ่นวายและการทวีขึ้นของความชั่วร้าย พระเจ้าได้สร้างสถาบันการปกครองของรัฐหรือการปกครองของกลุ่มชนขึ้น (หลายๆครอบครัวรวมกันเป็นกลุ่ม) จุดประสงค์เพื่อรักษาไว้ซึ่งความดีงามและความถูกต้อง ตามพระลักษณะของพระเจ้าที่อยู่ในมนุษย์ เพราะพระองค์ทรงสร้างมนุษย์ทุกคนตามพระลักษณ์ของพระองค์
หัวใจหลักอย่างหนึ่งที่พระเจ้าทรงสร้างให้มีอำนาจของรัฐบาลก็คือ เพื่อยับยั้งความชั่วไม่ให้ขยายตัวออกไป เป็นตัวแทนอำนาจจากพระเจ้าในการลงโทษคนชั่วและสิ่งชั่วร้าย
โรม 13 สอนว่า คริสเตียนควรที่จะเคารพ และให้เกีรยติ แก่อำนาจบ้านเมืองที่ตนอาศัยอยู่ เพราะอำนาจนี้ก็มาจากพระเจ้าเหมือนกัน เช่น ควรจ่ายภาษี เคารพกฎหมาย และให้เกีรยติผู้ที่สมควรจะได้รับเกีรยติ ถ้าผู้เชื่อ เชื่อฟังพระวจนะของพระเจ้าอยู่แล้วก็ไม่ต้องกลัวอำนาจการปกครองนี้ เพราะหัวใจของอำนาจการปกครองนี้คือเพื่อให้ทุกคนทำดีและไม่เบียดเบียนซื่งกันและกัน
แต่เนื่องด้วยมนุษย์เป็นคนบาป จึงทำให้กฏหมายของบางกลุ่มคน อาจไม่ถูกต้องตามหลักพระวจนะ ถ้าเป็นเช่นนี้เราก็ควรจะเชื่อฟังกฏหมายของพระเจ้า

การปกครองของชุมชนของพระเจ้า (Ecclesiastical government)
เป็นการปกครองที่พระเจ้าทรงสถาปนาขึ้นที่หลังสองการปกครองที่ผ่านมา แต่เป็นอำนาจการปกครองที่จะคงอยู่ตลอดไป เป็นอำนาจการปกครองที่พระเจ้าจะสำแดงฤทธิ์อำนาจของพระองค์ออกผ่านผู้เชื่อของพระองค์ พระองค์ตองการปกครองแผ่นดินโลกนี้ผ่านผู้เชื่อ หรือผู้เชื่อคือตัวแทนสิทธิอำนาจของพระองค์
เป้าหมายคือเพื่อต้องการให้แผ่นดินโลกนี้เป็นหัวเมืองขึ้นของสวรรค์ หมายความว่า สิ่งใดที่มีในสวรรค์ก็จะมีในแผ่นดินโลก และสิ่งใดที่ไม่มีในสวรรค์ก็จะไม่มีในแผ่นดินโลกเช่นเดียวกัน
พระเยซูทรงสอนให้พวกเราอธิษฐานว่า ของให้แผ่นดินของพระองค์มาตั้งอยู่ ขอให้เป็นไปตามพระทัยของพระองค์ ในสวรรค์เป็นอย่างไรก็ให้เป็นไปอย่างนั้นในแผ่นดินโลก มัทธิว 6:10
คริสตจักรคือชุมชนของพระเจ้า หรือครัวเรือนของพระองค์ และเป็นตัวแทนสิทธิ์อำนาจของพระองค์
คริตจักรยุคแรกจะเรียกชื่อคริสตจักรว่า เป็นชุมชนของพระเมสิยาห์ เมื่อคริสตจักรคือครัวเรือนหรือชุมชนของพระเจ้า การปกครองในคริสจักรก็ต้องเป็นไปตามแบบแผนที่พระองค์วางไว้
เมื่อคริสตจักรคือชุมชนหรือครัวเรือนของพระเจ้า และ ผู้เชื่อทุกคนเป็นลูกของพระเจ้าเหมือนกัน โดยมีพระบิดาเป็นบิดาของทุกคน มีพระเยซูคริสต์ทรงเป็นบุตรหัวปีเหนือ ครัวเรือนของพระเจ้า
ชุมชนของพระเจ้าจึงปกครองผ่านระบบบุตรหัวปี กล่าวคือ ในครัวเรือนของพระเจ้าหรือชุมชนของพระองค์ พระเยซูคริสต์ทรงแต่งตั้งบางคนเป็นตัวแทนบุตรหัวปี ที่มีหน้าที่ดูแลน้องๆ หรือพระคัมภีร์บางครั้งกล่าวว่า เป็นคนต้นเรือนที่พระเจ้าทรงแต่งตั้งให้แจกข้าวของให้กับคนอื่น คนต้นเรือนนั้นต้องซื่อสัตย์และฉลาด คริสตจักรยุคแรกเรียกตัวแทนบุตรหัวปีที่เปรียบเสมือนบุตรหัวปีเหล่านี้ว่าผู้ปกครอง

ผู้ที่ปกครองดูแลคริสตจักรนั้นเป็นพหุพจน์เสมอ นั้นหมายความว่าต้องมีกันหลายคน และคนทีมีคุณสมบัติเป็นผู้ปกครองดูแลครัวเรือนของพระเจ้านี้ต้องมีของประทานหนึ่งในพันธกรทั้งห้า (อัครทูต ผู้เผย ผู้ประกาศ ศิษยาภิบาล และอาจารย์)
อีกเงือนไขหนึ่งที่สำคัญตามหลักการของพระวจนะคือ ผู้ที่จะเป็นผู้ปกครองเหล่านี้ถ้าแต่งงานแล้ว ต้องสามารถปกครองครัวเรือนของตนได้ (การปกครองอันแรก) 1 ทิโมธี 3:5 และเป็นคนที่ไม่ทำผิดกฎแห่งความดีงามของการปกครองของรัฐ (การปกครองอันที่สอง)
(ยังมีต่อ)

ทำไมต้องกลับคืนสู่รากความเชื่อของยิว ???

2011-03-01T01:48:00.000-08:00

ปัจจุบัน พระวิญญาณได้นำคริสตจักร ให้กลับคืนสู่รากความเชื่อที่แท้จริงของตัวเอง และนี้เป็นขนวนการหนึ่งของการรื้อฟื้นคริสตจักรของพระองค์
เราจะมาดูเหตุและผลกันว่าทำไมเราต้องศึกษารากความเชื่อของแบบยิว

คริสตจักรและยิวเชื่อในพระเจ้าองค์เดียวกัน
แท้ที่จริงพระเจ้าที่คริสเตียนเชื่อ เป็นพระเจ้าของอิสราเอล แม้กระทั้งพระคริสต์ ก็ยังเป็นพระเยสิยาห์ตามพระสัญญาของคนยิว สรุปให้เห็นภาพกว้างๆว่า คนยิวและคริสเตียนเชื่อในพระเจ้าองค์เดียวกัน

ทั้งยิวและคริสเตียนมี อับราฮัมบรรพบุรุษเหมือนกัน
อับราฮัมเป็นคนยิว หรือคนเฮ็บรูคนแรก ทั้งชาวยิวและคริสตจักรของพระเยซูคริสต์เป็นเมล็ดพันธุ์ของอับราฮัมเหมือนกัน กาลาเทียน 3:29 กล่าว่า และถ้าท่านอยู่ใน พระเมสิยาห์ ท่านก็เป็นเมล็ดพันธ์ของ อับราฮาม และเป็นทายาทตามสัญญา. "Also, if you belong to the Messiah, you are seed of Avraham and heirs according to the promise." (JNT).

พันธสัญญาเดิมเป็นรากฐานของความเชื่อของเรา
ทั้งศาสนายิวและคริสเตียน เชื่อในพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิม เป็นพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของตนเอง รากฐานของความเชื่อของทั้งคู่ มีรากมาจากพันธสัญญาเดิมเหมือนกัน และประวัติศาสตร์ของคนยิวและกฎหมายของคนยิว ก็คือพระคัมภีร์เดิม นอกจากนี้ทั้งพันธสัญญาเดิมถูกเขียนโดยชาวยิว และพันธสัญญาใหม่ถูกเขียนโดยชาวยิวเหมือนกัน ยกเว้นของลูกาคนเดียว
ศาสนายิวคือผู้ที่ชื่อในพระสัญญาและกฏเกณต่างๆในพระคัมภีร์เดิม ส่วนคริสเตียนคือ ผู้ที่เชื่อในพระคัมภีร์เดิมและเชื่อว่า ทุกอย่างพระคัมภีร์เดิมได้สมบูรณ์ในพระคัมภีร์ใหม่
พระคัมภีร์เดิมเป็นรากฐานของพระคัมภีร์ใหม่

ศาสนายิวเป็นมารดา(จุดกำเกิด) ของคริสตศาสนา
คริสต์เตียนเป็นหน่อที่มาจาก ศาสนายิว หรือพูดได้อีกอย่างหนึ่งว่า ศาสนายิวไม่จำเป็นต้องมีศาสนาคริสเตียนมาเป็นข้อพิสูจน์ เพื่อจะสามารถดำรงอยู่ได้ แต่ตรงกันข้าม ศาสนาคริสเตียน จำเป็นต้องมีศาสนายิว(ความเชื่อในพระคัมภีร์เดิม) มาเป็นสิ่งที่ทำให้ตนสามารถดำรงอยู่ได้

ศาสนาคริสต์ยังได้รับการเรียกว่าศตรรษแรกว่า เป็นความเชื่อแบบยูดา-คริสเตียน(Judeo – Christian) และ ศาสนาคริสต์ถูกมองว่าเป็นเพียงนิกายหนึ่งของศาสนายิว (กิจการ 28:22) ที่รู้จักกันเป็นนิกายนาซาริน (Nazarene) (กิจการ 21:17-26) และค่อยถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็น คริสเตียน ภายหลัง (คำว่า คริสเตียนเป็นคำดูถูกด้วยซ้ำไป) (กิจการ 11:26) และเมื่อเวลาผ่านไป ศาสนาคริสเตียนที่เป็นส่วนหนึ่งของศาสนายิวได้ค่อยๆแยกตัวออกจากรากแห่งความเชื่อของตน

พระธรรมโรม11:18 กล่วว่า อย่าอวดดีราวกับว่าท่านดีกว่ากิ่งก้านเหล่านั้น แต่ถ้าท่านอวดดีโปรดจำว่าท่านไม่ได้ยึด(ให้ชีวิต)รากไว้ (บรรพบุรุษของอิสราเอล) แต่รากต่างหากยึดท่านไว้
"…don't boast as if you were better than the branches! However, if you do boast, remember that you are not supporting the root (Israel's forefathers), the root is supporting you (Church)." Rom. 11:18 (JNT)

ความรอดมาจากชาวยิว
ยอห์น 4:22 ประชาชนของท่านไม่รู้ว่าพวกท่านกำลังนมัสการอะไรอยู่ แต่พวกเรานมัสการในสิ่งที่พวกเรารู้ เพราะว่าความรอดนั้นมาจาก
"You people don't know what you are worshipping; we worship what we do know, because salvation comes from the Jews." John 4:22 (JNT).

นี้เป็นคำพูดของพระเยซูเอง ความรอดที่เรามีอยู่ทุกวันนี้เริ่มแรกเป็นขอชาวยิว เพราะพระกิตติคุณแรกได้ประกาศกับอับราฮาม ในฐานะที่เป็นคนยิวคนแรก และพระสัญญาทุกอย่างที่เรามีเริ่มแรกเลยเป็นของอับราฮาม พระสัญญานี้ได้มอบให้กับพงษ์พันธ์ของอับราฮาม และเราได้รับพระสัญญานี้โดยที่เราเข้ามาเป็นพงษ์พันธ์ของท่านผ่านกางเขนของพระเยซูคริสต์เท่านั้น
"….in thee (Abraham) shall all families of the earth be blessed." Gen. 12:3 (KJV) "… in thee and in thy seed shall all the families of the earth be blessed." Gen 28:14 (KJV) "Then what advantage has the Jew? What is the value of being circumcised? Much in every way! In the first place, the Jews were entrusted with the very words of God." Rom. 3:1-2 (JNT)

ความรอดได้ขยายมาถึงคนต่างชาติผ่านทางชาวยิว
และในที่สุด สิ่งที่พระเจ้าได้สัญญากับอับราฮามก็ได้ขยายมาถึงคนต่างชาติด้วย ผ่านทางพระเยซูคริสต์ ที่เป็นคนยิวที่แท้จริง (เป็นคนยิวที่สมบูรณ์ทุกประกาณ)
"at that time had no Messiah. You were estranged from the national life of Israel. You were foreigners to the covenants embodying God's promise. You were in this world without hope and without God. But now, you who were once far off have been brought near through the shedding of the Messiah's blood." Eph. 2:12-13 (JNT) "that in union with the Messiah and through the Good News the Gentiles were to be joint heirs, a joint body and joint sharers with the Jews in what God has promised." Eph. 3:6 (JNT)

อัครทูตเปาโลเองก็กล่าว่าเขาเป็นคนยิว
"In that case, I say, isn't it that they have stumbled with the result that they have permanently fallen away? Heaven forbid! Quite the contrary, it is by means of their stumbling that the deliverance has come to the Gentiles, in order to provoke them to jealousy ………For if their casting Yeshua aside means reconciliation for the world, what will their accepting him mean? It will be life from the dead! ..…..and you - a wild olive - were grafted in among them and have become equal sharers in the rich root of the olive tree, then don't boast…….." Rom. 11:11,15,17,18 (JNT)

พระเยซูไม่ได้ยกเลิกศาสนายิว
พระเยซูเกิดและเติบโตขึ้น ในฐานะผู้ที่ถือรักษา พระบัญญัติอย่างครบถ้วน และพระองค์เองก็กล่าวว่า อย่าคิดว่าเรามายกเลิกพระบัญญัติ หรือผู้เผยพระวจนะ เราไม่ได้มาเพื่อยกเลิกแต่มาเพื่อให้มันสมบูรณ์ ....
"Don't think that I have come to abolish the Torah (Law) or the Prophets. I have come not to abolish but to complete. Yes indeed! I tell you that until heaven and earth pass away, not so much as a yud or a stroke will pass from the Torah - not until everything that must happen has happened." Matt. 5:17-18. (JNT)

โรม 10:4 พระเมสิยาห์คือเป้าประสงค์ของธรรมบัญญัติ (ไม่ใช่จุดจบของธรรมบัญญัติ)
For Messiah is the goal of the Tora for righteousness to everyone that believes. HRB

พระ เยซูไม่ได้ยกเลิกศาสนายิวและพระองค์ทรงทำให้มันสำเร็จ (กฏิรูปให้มันสมบูรณ์) (Heb 9:10) ซึ่งการปฏิรูปที่ชาวยิวไม่ค่อยยอมรับ เป็นเหตุให้ข่าวประเสริฐถูกประกาศไปยังคนต่างชาติ

รากความเชื่อของยิวเป็นรากความเชื่อของเรา

เราไม่ได้มาแทนที่ยิว แต่เราเป็นกิ่งหนึ่งที่ถูกต่อเข้ากับลำต้นของยิว ความเชื่อและวิธีคิดของยิวจึงควรเป็นความเชื่อและวิธีคิดของเรา เราในฐานะคนต่างชาติมากอ่นเราต้องเปลี่ยนวิธีคิดดังเดิมของเรามาเป็นของพระคัมภีร์ ถ้าไม่อย่างนั้นแล้วสิ่งที่เราคิดว่าถูกอาจไม่ได้เป็นอย่างนั้นก็ได้

(ยังมีต่อ)

ลำดับบรรพบุรุษและอายุของโลก

2011-02-15T22:01:00.000-08:00

ลำดับบรรพบุรุษในยุคก่อนน้ำท่วมโลก

(ปฐมกาล บทที่5)

ชื่อ	อายุ เมื่อเกิดบุตรหัวปี	อายุ ที่เหลือ	รวมอายุ ทั้งหมด	ปีเกิดนับ จากปีที่อาดัมถูกสร้าง	ปีสิ้นชีวิตนับ จากปีที่อาดัมถูกสร้าง
อาดัม	130	800	930	1	930
เสท	105	807	912	130	1042
เอโนช	90	815	905	235	1440
เคนัน	70	840	910	325	1235
มาหะลาเลล	60	830	895	395	1290
ยาเรด	162	800	962	460	1422
เอโนค	65	300	365	622	987
เมธูเสลาห์	187	782	969	687	1656
ลาเมค	182	595	777	874	1651
โนอาห์	500	450	950	1056	2006

เมื่อน้ำท่วมโลกโนอาห์มีอายุ 600ปี (ปฐก.7.11) และเป็นปีที่ 1656 นับจากปีที่อาดัมถูกสร้าง

ลำดับบรรพบุรุษหลังจากน้ำท่วมโลกถึงอับบราฮัม

ปฐก. 11.10-26

ชื่อ	อายุ เมื่อเกิดบุตรหัวปี	อายุ ที่เหลือ	รวมอายุ ทั้งหมด	ปีเกิดนับ จากปีที่อาดัมถูกสร้าง	ปีสิ้นชีวิตนับ จากปีที่อาดัมถูกสร้าง
เชม	100	500	600	1556	2156
อารปัคชาด	35	403	438	1656	2094
เชลาห์	30	403	433	1691	2124
เอเบอร์	34	430	464	1721	2185
เปเลก	30	209	239	1755	1994
เรอู	32	207	239	1785	2024
เสรุก	30	200	230	1817	2047
นาโฮร์	29	119	148	1847	1995
เทราห์	70	135	205	1876	2081
อับราม	-	-	-	1946	-
ปีที่พระเจ้าเรียกอับบราฮัม	-	-	-	2021	-

อับราฮัมเกิดเมื่อปี 1946 นับจากปีที่พระเจ้าทรงสร้างอาดัม และพระเจ้าทรงเรียกท่านเมื่อ ปี 2021นับจากปีที่พระเจ้าทรงสร้างอาดัม เมื่อท่านมีอายุได้ 75ปี

คำอธิบายตาราง

1. อาดัมสิ้นชีวิตเมื่อลาเมคบิดาของโนอาห์มีอายุ 56ปี แสดงให้เห็นว่าโนอาห์สามารถได้ยินเรื่องพระเจ้าทรงสร้างโลกและอาดัมบรรพบุรุษ คนแรกของมนุษย์ได้อย่างชัดเจนจากลาเมคพ่อของเขาเอง และโนอาห์เองเป็นผู้ถ่ายทอดเรื่อดังกล่าวให้ชนรุ่นหลังน้ำท่วมโลกฟัง

2. เมธูเสลาห์เป็นผู้ที่มีอายุมากที่สุดในบรรดาบุตรมนุษย์ที่พระเจ้าทรงให้เกิดมีมานับตั้งแต่อาดัมและเขาสิ้นชีวิตเมื่อปีที่เริ่มน้ำท่วมโลก เขาใช้ชีวิตร่วมกับอาดัม 243ปี และใช้เวลาร่วมกับโนอาห์ 600ปีเต็ม

3. เห็นได้ว่าโนอาห์ใช้เวลาร่วมกับอับบราฮัม 60ปี แสดงว่าอับบราฮัมสามารถรับรู้เรื่องราวต่างๆก่อนน้ำท่วมโลกรวมทั้งการทรงสร้างอาดัมและสิ่งต่างๆได้ ไม่ว่าจะโดยตรงจากโนอาห์หรือผ่านทางเชม

4. นับตั้งแต่เวลาที่พระเจ้าทรงสร้างอาดัมมาถึงการทรงเรียกอับบราฮัมใช้เวลาประมาร 2021ปี และนับตั้งแต่การทรงเรียกอับบราฮัม มาถึงการบังเกิดขององค์พระเยซูประมาณ 2065ปี (ประมาณปี2040 ก่อน ค.ศ.) และนับตั้งแต่ปีที่พระเยซูกำเนิดมาถึงปัจจุบันประมาณ 2016ปี (2010+ 6 ปีที่นับผิด)

5. ตามการบันทึกทรงประวัติศาสตร์โลก อับบราฮัม เกิดในปี 2160 ก่อน ค.ศ. แสดงว่านับตั้งแต่อาดัมมาถึงปัจจุบันประมาณ 4106ปีเท่านั้นไม่ใช่เป็น 4500 ล้านปีตามนักวิวัตนาการ

6. สายเหตุที่นักวิทยาศาสตร์คำนวณ อายุของโลกเป็น หลายล้านปี เพราะ คำนวณจากการเปลี่ยนของ C14 ของกระดูกที่นำมาคำนวณ โดยไม่เชื่อว่ามีน้ำท่วมโลกมาก่อน แต่ถ้าเราเชื่อว่ามีน้ำท่วมโลกจริงตามพระคัมภีร์ การเปลี่ยนของ14 คงไม่ถูกต้อง เพราะภายใต้ ความดันและแรงน้ำไหลเชี่ยว มันคงเปลี่ยนเร็วกว่าเดิมเป็นหลายพันเท่า เช่นกระดาษถ้าปล่อยไว้ในห้องที่มีอุณหะภูมคงที่ ต้องใช้เวลาประมาณ 50 ปีจึงย่อยสลายได้ แต่ถ้าโยนลงน้ำที่ไหลเชี่ยวคงย่อยสลายภายในไม่กี่วัน (จุดนี้ถือว่าเป็นหินสะดุดของนักวิทยาศาสตร์ ที่พึงในในปัญญาของตนเอง)

เขียนโดย pastor Hetz . ประมาณ 100ปีที่แล้ว

แปลและเรียบเรียงโดย SIMON S

True faith ความเชื่อที่แท้จริง

2011-02-13T23:47:00.000-08:00

ถ้าถามว่าความเชื่อคืออะไร ผู้เชื่อส่วนใหญ่ก็จะอ้างพระธรรมฮีบรูบทที่ 11 แต่ผมอยากบอกว่าการอ้างพระคัม ฮีบรู 11 บนความเข้าใจของต่างชาตินั้นเป็นที่มาของความเข้าใจผิดเรื่องความเชื่อ เพราะพระธรรมข้อดังกล่าวแปลไม่ค่อยตรงกับต้นฉบับภาษาฮีบรู ส่วนใหญ่ก็จะแปลคล้ายๆภาษาไทยว่า
ความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่เราหวังไว้ เป็นความรู้สึกมั่นใจว่า สิ่งที่ยังไม่ได้เห็นนั้นมีจริง สรุปง่ายๆความเชื่อคือความแน่ใจในสิ่งที่หวังไว้ การแปลแบบนี้ไม่ผิดแต่ก็ไม่ครบถ้วนสมบูรณ์
ภาษาเดิมไม่ได้กล่าวเช่นนี้ ผมจะสรุปเป็นภาษาไทยดังนี้ :
ความเชื่อคือความมั่นใจในแก่นสารที่หวังไว้ เป็นความมั่นใจในที่มองไม่เห็นนั้นว่าจริง

ความเชื่อในบริบทของต้นฉบับนั้นประกอบด้วยสองส่วนคือ แก่นสารที่ถูกต้อง และ ความมั่นใจ
ความเชื่อ = แก่นสารที่แท้จริง + ความมั่นใจ (ความเชื่อคือความมั่นใจในแก่นสารของพระเจ้า)

- ถ้ามีความมั่นใจ แต่แก่นสารผิด ก็เป็นความเชื่อที่ผิด
- ถ้าแก่นสารถูกต้อง แต่ไม่มีความมั่นใจ ก็เป็นความเชื่อที่ผิด

แล้ว อะไรคือแก่นสาร จากพระธรรมโรม 10:17 กล่าวว่า Then faith comes by hearing, and hearing through the Word of YAHWEH. (Hebrew root Bible) ความเชื่อมาจากการได้ยิน และการได้ยินถ้อยคำของพระเจ้า

เราจะเห็นว่า แก่นสารที่แท้จริงคือ พระวจนะของพระเจ้าหรือ พระคัมภีร์

ถ้าเรามีความมั่นใจในแก่นสารที่ผิด ความเชื่อเราก็เป็นความเชื่อที่ผิด ตรงกันข้าม ถ้าแก่นสารที่มีถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นท์แต่ไม่มีความมั่นใจ ก็ไม่ใช่ความเชื่อ

ตัวอย่าง
ก. คนที่มั่นใจเกินร้อย แต่มั่นใจในแก่นสารที่ผิด ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่เชื่อว่าต้นไม้ใหญ่เป็นพระเจ้า และเขากราบไหว้เช้าเย็น แต่ความจริงที่ว่า ต้นไม้ต้นนั้นไม่ได้เป็นพระเจ้า สิ่งที่เขาทำก็ไร้ซึ่งความหมาย และไม่สำคัญว่า เขาจะอธิษฐานวันกี่ครั้ง ถวายหัวหมูวันละกี่หัว ก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้ในวันพิพากษา และ ตัวอย่างนี้มีมากมายในคริสตจักร หลายคนรับใช้แบบถวายหัว และถวายเงินเป็นล้านๆ แต่สิ่งเหล่านี้จะช่วยเขาไม่ได้เลย ถ้าเราไม่เชื่อหรือกระทำตามสิ่งที่พระคัมภีร์ต้องการเท่านั้น แต่ถ้าสื่งเหล่านั้นไม่ได้ยืนยันโดยพระคัมภีร์เขาก็ถูกหลอกโดยซาตาน

ข. ตัวอย่างที่สองก็มีไม่น้อยในคริสตจักร หลายคนรู้พระคัมภีร์ดี จบโรงเรียนพระคัมภีร์มา หลายโรง แต่ไม่เชื่ออย่างสุดใจ ความเชื่อของเขาตั้งอยู่บนสติปัญญาของเขาเท่านั้น ไม่ได้เป็นสิ่งที่มาจากใจ แต่มาจากสมอง ก็ไม่แตกต่างอะไรกับ คนไม่เชื่ออ่านพระคัมภีร์

ผมของสรุปความเชือออกเป็น 3 ประเภทใหญ่ๆดังนี้

1. ความเชื่อที่แท้จริง คือความเชื่อที่ตั้งอยู่บนหลักการหรือ ถ้อยคำของพระเจ้า ไม่ใช่ความเชื่อที่ตั้งอยู่บนหลักคำสอนของมนุษย์ หรือ คำสอนของคณะนิกาย

2. ความเชื่อที่ผิดหรือความเชื่อจอมปลอม คือความเชื่อที่ไม่ได้ตั้งอยู่บนแก่นสารของพระเจ้า หรือพระวจนะคำของพระเจ้า แต่ความเชื่อของพวกเขาตั้งอยู่บนหลักคำสอนของมนุษย์ หรือคำสอนของคณะนิกาย พระเยซูเองเคยด่า พวกฟาริสี ที่เอาคำสอนของมนุษย์มากล่าวว่าเป็นของพระเจ้า ส่วนคำสอนของพระเจ้าจริงๆกลับปฏิเสธ พระเยซูใช้คำว่าวิบัตแก่เจ้าทั้งหลาย ที่เอาคำสอนของมนุษย์มากล่าวอ้างว่าเป็นคำสอนของพระเจ้า คำว่าวิบัติหมายถึงเขาจะถูกปรับโทษอย่างหนัก
พระธรรมมัทธิว 7:21-23
มิใช่ทุกคนที่เรียกเราว่า พระองค์เจ้าข้า พระองค์เจ้าข้า จะได้เข้าในแผ่นดินสวรรค์ แต่ผู้ที่ปฏิบัติตามพระทัยพระบิดาของเรา ผู้ทรงสถิตในสวรรค์จะเข้าได้ เมื่อถึงวันนั้นจะมีคนเป็นอันมากร้องแก่เราว่า พระองค์เจ้าข้า พระองค์เจ้าข้า ข้าพระองค์กล่าวรพระวจนะในพระนามของพระองค์ และขับผีออกในพระนามของพระองค์ และได้ทำการอัศจรรย์เป็นอันมากในพระนามของพระองค์มิใช่หรือ เมือนั้นเราจะกล่าวแก่เขาว่า เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย เจ้าผู้กระทำความชั่ว จงไปเสียให้พ้นหน้าเรา
23 And then I will declare to them, from everlasting, I never knew you; "depart from Me, those working lawlessness!" Hebrew root bible

ภาษาเดิมกล่าวว่า จงไปเสียให้พ้นหน้าเรา เจ้าผู้กระทำการ หรือรับใช้เรา โดยไม่ตรงตามกฎหมายของเรา (พระคัมภีร์ของพระเจ้า)

หลายคนเข้าใจว่า เจ้าผู้กระทำความชั่ว หมายถึงการทำบาป เช่นเป็นนักเทศน์ หรือผู้รับใช้ที่สอนถ้อยคำของพระองค์แต่ยังทำบาปบางอย่าง จะตกนรกแน่นอน ต้องบอกตรงๆว่า ผมไม่เห็นด้วยกับการทำบาป แต่สิ่งนี้ไม่ตรงตามบริบทของพระธรรมตอนนี้ บริบทของภาษาเดิมหมายถึง ผู้รับใช้หรือผู้เชื่อที่อาจามีพันธกิจหรือคริสตจักรใหญ่โต หรือไม่ก็ตาม แต่ถ้าสิ่งที่เขาสอนหรือ สิ่งที่เขาทำนั้นไม่ตรงตามพระวจนะของพระเจ้าแล้วเขาก็จะตกนรกแน่นอน

3. ความเชื่อที่ตายแล้ว หมายถึงความเชื่อที่ถูกต้องตามพระวจนะของพระเจ้าทุกประการ แต่ไม่ได้มีการกระทำตาม ความเชื่อแบบนี้ถือว่าเป็นความเชื่อที่ตายแล้ว
ยากอบ 2:26 For as the body is dead apart from the spirit, so also faith without deeds is dead. (Hebrew root Bible) ร่างกายที่ปราศจากวิญญาณก็ตายฉันได้ ความเชื่อที่ปราศจากการกระทำตามก็ตามฉันนั้น

ความเชื่อที่แท้จริงของคริสเตียน มีแหล่งมาจากการพระวจนะคำของพระเจ้า ความเชื่อในภาษาเดิมมีรากคำเดียวกันกับการเชื่อฟัง เราจะเชื่อฟังไม่ได้แน่นอน ถ้าเราไม่ได้ยินในสิ่งที่พระเจ้าตรัสกับเราอย่างถูกต้อง คริสเตียนหลายคนกล่าวว่าตนมีความเชื่อ แต่ถ้าความเชื่อนั้นไม่ได้ตั้งอยู่บนรากฐานของพระคัมภีร์(พระนามหนึ่งของพระเยซู คือพระวจนะของพระเจ้า) ความเชื่อนั้นก็ไร้ประโยชน์ เราจะได้ยินสิ่งที่พระเจ้าตรัสอย่างถูกต้องเมื่อเราเข้าใจบริบทของคนยิว นั้นคือบริบทของพระคัมภีร์
อย่าให้ความเชื่อของเราตั้งอยู่บนคำพูดที่สวยหรูของมนุษย์แต่ ให้ตั้งอยู่บนพระเยซูคริสต์ เพื่อความเราจะได้รับรางวันที่แท้จริงจากพระเจ้า

ที่มาของความแตกแยกในคริสตจักร

2011-01-21T18:56:00.000-08:00

ในโลกนี้มีความเชื่อมากมายก่ายกอง แม้แต่คริสเตียนเองก็มีความเชื่อที่แตกต่างกันอย่างมาก ทำให้คริสตจักรทุกวันนี้แตกแยกออกเป็นหลายคณะนิกาย แม้แต่ในประเทศไทยเองคริสเตียนก็แบ่งออกเป็น 5 กลุ่มความเชื่อหลักที่จดทะเบียนกับทางการ เช่น คาโทลิก สภาคริสตจักร สหกิจคริสเตียน แบ็บติสต์ และคริสตจักรคณะวันเสาร์ และแต่ละกลุ่มหลักเหล่านี้ก็แบ่งออกเป็นหลายกลุ่มย่อยอีก และแต่ละกลุ่มย่อยเหล่านั้นก็แตกต่างกันอย่างมากในรายละเอียด

อะไรทำให้เป็นเช่นนั้น ผ่านการศึกษาค้นคว้ามา ผมมีคำตอบที่ค่อนข้างมั่นใจระดับหนึ่งว่า อะไรเป็นที่มาของความแตกแยกเหล่านั้น ผมจะขอกล่าวบางประเด็นที่ผมคิดว่าเป็นสาเหตุแห่งความแตกแยกเหล่านี้ (ไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นสาเหตุแต่จะกล่าวแต่บางประเด็นเท่านั้น)

สาเหตุอันดับแรกคือ เมื่อรากความเชื่อของคริสเตียน ที่มีจุดกำเกิดมาจากความเชื่อของอับราฮาม อิสอัค และยาโคบ (อิสราเอล) ที่ตกทอดมาถึงเราผ่านทางบรรดาเหล่าอัครทูตขององค์พระเยซูคริสต์ที่เป็นคนยิว และพระเยซูเอง ก็ทรงเป็นพระเมสิยาห์ของคนยิว
เมื่อรากฐานแห่งความเชื่อของเราถูกถอดถอนออกจาก วิธีแห่งความเชื่อจากบรรพบุรุษแห่งความเชื่อเหล่านั้นแล้ว คริสตจักรก็เกิดความแตกแยกขึ้น กล่าวอีกนัยหนึ่งว่า เราในฐานะที่เป็นคริสตจักรลูก(คริสตจักรของคนต่างชาติที่มาที่หลัง) ได้กบฎต่อคริสตจักรแม่ของตัวเอง(คริสตจักรของบรรดาอัครทูต) วิญญาณของความแตกแยกเหล่านี้ก็ตกลงมาสู่คริสเตียนทุกคน (เฉลยธรรมบัญญิต 5:10) เมื่อวิญญาณความแตกแยกพัฒนาขึ้นก็ทำให้คริสตจักรแตกแยกกันไปเรื่อยๆ ข่าวดีคือโดยกางเขนของพระเมสิยาห์ สิ่งเหล่านี้สามารถถูกทำลายได้โดยการกลับใจใหม่

สาเหตุที่สองที่ทำให้คริสตจักรแตกแยกแบ่งออกเป็นหลายคณะนิกายคือ การขาดความเข้าใจกรอบความคิดของพระคัมภีร์แบบคนยิวอย่างแท้จริง เมื่อเราถูกถอดถอนรากความเชื่อออกจากความเป็นยิว ทำให้เราที่เป็นคนต่างชาติ ที่มีมุมมองของคนต่างชาตินั้น เข้าใจความหมายที่แท้จริงของพระคัมภีร์คลาดเคลื่อนไป เพราะขาดความเข้าใจกรอบความคิด และวิธีคิดของบรรพบุรุษแห่งความเชื่อของเรา ตัวอย่างที่ผมจะยกเสมอเมื่อกล่าวถึงกรอบความคิดที่แตกต่างกัน ทำให้เข้าใจในสิ่งเดียวกันผิดพลาดไปได้คือ สำนวน (Idiom) เช่นเมื่อคนไทยพูดว่า ช่วงนี้ผมเตะฝุ่นอยู่ครับ นั้นหมายความว่า เขาว่างงาน แต่ฝรังทีเข้าใจ ภาษาไทยดีระดับหนึ่งแต่ไม่เข้าใจสำนวนดังกล่าวจะเข้าใจว่าเขาเตะฝุ่นจริงๆ สำนวนแบบนี้มีมากมายในพระคัมภีร์

จากการศึกษาประวัติศาสตร์ของคริสตจักร เห็นว่า คริสตจักรได้เริ่มแตกแยกออกเป็นสองคณะใหญ่เมื่อปลาย ศรรวัษที่สาม จากคริสตจักรเดียวกลายเป็นสองคณะเมื่อคริสตจักรฝั่งตะวันตก (นับตั้งแต่ คริสตจักรที่เมื่องโครินร์ เรื่อยไปถึง คริสตจักรที่กรุงโรม) เริ่มรับอิทธิพลมาจากคำสอนของนักปรัชญากริก และเริ่มเห็นแย่งกับคริสตจักรฝั่งตะวันออก คือ อันติโอก เอเชียน้อย และอียิปต์ และเกิดการถกเถียงเรื่้องหลักข้อเชื่อขึ้นหลายคั้งแต่ทุกครั้ง คริสตจักรฝั่งตะวันออกก็มีอิทธิพลมากว่า เนื่องจากคำกล่าวอ้างว่า บรรดาอัครทูตเองก็สอนเราให้ทำแบบนี้ มาตลอด จนกระทั้งเมื่อจักรพรรดิ์คอนสแตนตินมารับเชื่อ และใช้สิทธิอำนาจของตนบังคับให้ฝั่งตะวันออกต้องละทิ้งหลักข้อเชื่อของตนและยอมรับเอาหลักข้อเชื่อของฝั่งตะวันตก นี้เป็นที่มาของการกบฎต่อบรรพบุรุษแห่งความเชื่อย่างแรง และถึอเป็นการบฎต่อคริสตจักรแม่ที่กรุงเยรูซาเล็ม นับตั้งแต่นั้นมาค่านิยมกริกได้ทะลักเข้ามาในคริสตจักรจนทุกวันนี้(กริกคือรากฐานของชาวยุโรบและอเมริกา) แต่ข่าวดีคือก่อนที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จกลับมาพระองค์จะชำระคริสตจักรของพระองค์ออกจากค่านิยมผิดๆทั้งหลายและรื้อฟื้นคริสตจักรกลับคือสู่จุดที่ควรจะเป็น (พลับพลาของดาวิดที่ล้มแล้วจะถูกจับตั้งขึ้นใหม่ กิจการ15)

สายเหตุที่สาม ไม่เคลือนไปตามเสาเมฆและเสาไฟแห่งการรื้อฟื้นคริสตจักร พูดให้เข้าใจง่ายๆคือ พระองค์ทรงรื้อฟื้นคริสตจักรนับตั้งแต่ศตวรรษที่สิบหกเป็นต้นมา เหมือนเริ่มต้นจากหลักกิโลแมตรที่หนึ่ง ไปถึงวันที่พระเยซูคริสต์จะเสด็จมาเหมือนหลักกิโลแมตรที่ร้อย แต่ละโบสถ์ก็จะยุดอยู่ในหลักกิโลแมตรที่แตกต่่างกัน เช่น ลูเธอแรนอยู่หลักกิโลแมตรหนึ่ง แบบติสต์อยู่อีกหลักกฺิโลแมตรหนึ่ง แพนเตคอสต์ อีกหลักกิโลหนึ่ง และต่อๆไป เมื่อแต่ละคริสตจักรอยู่แต่ละหลักกิโลแมตรที่แตกต่างกัน ก็มองเห็นภาพต่างกัน บางคริตจักรอยู่หลักกิโลที่สิบ บางคริสตจักรอยู่หลักกิโลที่ห้าสิบ บางคริสตจักรอยู่หลักกิโลแมตรที่เก้าสิบ จึงคุยกันไม่ค่อยรู้เรื่อง

คริสเตียนทุกคนเห็นถึงความสำคัญของการเป็นหนึ่งเดียวกันในภาพรวม แต่ทุกคั้งที่เราพยายามรวมตัวกัน ก็ล้มเลวทุกที่ เพราะแต่ละคณะนิกายก็พยายามกล่าวอ้างว่าคณะนิกายของตนดีที่สุด เป็นไปไม่ได้เลยที่จะให้คริสตจักรคาริสเมติก คริสตจ้กรเพ็นเตคอสต์ แบบติสต์ สภา ลูเธอแรน และอื่นๆอีกมากมายมารวมตัวกันและตกลงกันได้ท่ามกลางความแตกต่างอย่างมากเรื่องหลักข้อเชื่อ แต่ถ้าทุกคริสตจักรกลับใจและกลับคืนสู่ รากฐานความเชื่อของบรรพบุรุษแห่งความเชื่อแล้วการเป็นหนึ่งเดียวกันก็จะเกิดขึ้นอย่างง่ายโดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณ
นั้นหมายความว่าเราต้องกลับใจ ที่เราแยกตัวออกจากคริสตจักรเยรูซาเล็ม และถอดถอนรากแห่งความเป็นยิวในความเชื่อของเรา แต่สิ่งนี้ไม่ได้หมายความว่าให้เราไปนุ่งห่มเหมือนคนยิว กินอาหารเมื่อคนยิวและกลับเข้าไปอยู่ใต้ธรรมบัญญัติครับ

พันธกรทั้งห้าในทัศนะคติต่างๆ

2011-01-19T23:05:00.000-08:00

เมื่อกล่าวถึงพันธกรทั้งห้า คริสตจักรต่างๆมีทัศนะคติที่แตกต่างกันอย่างมาก ผมจะกล่าวถึงทัศนะคติต่างๆแบบสรุปพอให้เห็นภาพรวมครับ โดยทั่วไปแล้วทัศนะคติเกี่ยวกับพันธกรทั้งห้าสามารถแบบออกเป็นสี่กลุ่มใหญ่ดังต่อไปนี้

ก. ทัศนะคติแบบคริสจักรข่าวประเสริฐ หรือ Evangelical Church
- อัครทูตร คือจำกัดจำนวนแค่ 12 คนเท่านั้นที่เป็นอัครทูต และของประทานอัครทูตได้สิ้นสุดลงพร้อมกับการตายไปของบรรดาอัครทูตสิบสองคนนั้น บางคณะของกลุ่มดั่งกล่าวเชื่อย่อยลงไปอีกว่า อัครทูตคนที่สิบสองไม่ใช่ มัทธีอัส (กิจการ1:26) แต่เป็นเปาโล เพราะพระเจ้าทรงเลือกเปาโล แต่บรรดามนุษย์เลือก มัทธีอัส
ส่วนบางคณะเชื่อว่าอัครทูตมีมากกว่าสิบสองคน แต่อย่างไรก็แล้วตามกลุ่มนี้เชื่อว่า อัครทูตก็มีแค่ในช่วงเวลาของคริสตจักรยุคแรกเท่านั้น เมื่อพวกอัครทูตเหล่านั้นตายไปแล้วก็ไม่จำเป็นต้องมีอีกต่อไปเลย สรุปคืออัครทูตไม่มีในสมัยปัจจุบันแล้ว
- ผู้เผยพระวจนะ ส่วนใหญ่แล้วเชื่อว่าผู้รับใช้ที่พระเจ้าเจิมในยุคพระคัมภีร์เดิมเท่านั้น แต่บางคณะเพิ่มเติมอีกว่า ในคริสตจักรยุคแรก ก็มีของประทานดังกล่าวด้วย แต่ปัจจุบันไม่มีอีกแล้ว เพราะอัครทูตและผู้เผยพระวจนะคือของประทานแห่งการวางรากฐานคริสตจักร เมื่อคริสตจักรถูกวางรากฐานเสร็จแล้วเมื่อประมาณ 2000 ปีที่แล้ว และพระวจนะก็ได้ถูกรวบรวมไว้สมบูณแล้ว อัครทูตและผู้เผยพระวจนะก็ไม่จำเป็นต้องมีอีกต่อไป
- ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ เป็นของประทานที่สำคัญมากและยังคงมีอยู่จนทุกวันนี้ และจำเป็นต้องมีตลอดไปจนกว่าพระเยซูคริสต์เสด็จมา เนื่องจากคริสตจักรที่เน้นพันธกิจของผู้ประกาศ จึงได้ชื่อว่าคริสตจักรแบบการประกาศ Evangelical church
- ศิษยาภิบาล เป็นของประทานที่สำคัญมากๆ เพราะเป็นของประทานแห่งการเป็นผู้นำสูงสุดในคริสตจักร เป็นของประทานที่ต้องดูแลและเอาใจใส่ฝูงแกะของพระเจ้าที่อยู่ในคริสตจักรท้องถิ่น
- อาจารย์ เป็นของประทานแห่งการอบรมสั่งสอนในคริสจักร โดยเฉพาะชั้นเรียนระวีในวันอาทิตย์ อาจารย์เป็นเหมือนผู้ช่วยศิษยาภิบาลที่รับผิดชอบเรื่องสอนต่างๆ

ข. ทัศนะคติแบบคาริสเมติก
โดยทั่วไปแล้ว ทัศนะคติแบบนี้สามารถแบ่งออกเป็นหลายกลุ่มย่อยได้อีกแต่ผมจะสรุปรวมเข้ากันให้เห็นภาพกว้างๆ โดยทั่วไปแล้วกลุ่มนี้จะเชื่อว่าพันธกรทั้งห้าคือตำแหน่งแห่งการปกครองดูแล้คริสตจักร
- อัครทูต เชื่อว่ายังมีตำแหน่งอัคทูตจนทุกวันนี้ และตำแหน่งอัครทูตเป็นตำแหน่งที่สำคัญที่สุดในคริสจักร อัครทูตจะมีการเจิมแบบกษัตริย์ในตัว
สรุปให้เป็นภาพง่ายๆคือ คนที่มีตำแหน่งเป็นอัครทูตคือ ผู้บุกเบิกคริสตจักร มากว่าหนึ่งแห่งขึ้นไป และมีศิษยาภิบาลที่อยู่ใต้การดูแลมากว่าหนึ่งคนขึ้นไป ตำแหน่งอัครทูตในบริบทของกลุ่มนี้คือ หัวหน้าคณะและหรือมิชชันนารีที่เคยบุกเบิกคริสตจักรมาแล้วหลายแห่ง
อัครทูตในมุมมองของกลุ่มดังกล่าว จึงเป็นคนที่สำคัณที่สุดและมีการเจิมหลากหลาย เขามีการเจิมห้าเท่า หรือเขาเป็นได้ทั้งอัครทูต ทั้งผู้เผยพระวจนะ ทั้งผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ทั้งศิษยาภิบาล และอาจารย์
- ผู้เผยพระวจนะ กลุ่มดังกล่าวเชื่อว่า ผู้เผยพระวจนะมีการเจิมการเจิมสี่เท่าคือเขาเป็นได้ทั้งผู้เผยพระวจนะ ผู้ประกาศ ศิษยาภิบาล และอาจารย์
- ผู้ประกาศ มีการเจิมสามเท่า เขาสามารถเป็นทั้งผู้ประกาศ ศิษยาภิบาลและอาจารย์
- ศิษยาภิบาล คือผู้นำสูงสุดในคริสตจักรท้องถิ่นและ ศิษยาภิบาลทุกคนจะมีการเจิมสองเท่าคือ เขาเป็นทั้งศิษยาภิบาล และอาจารย์
- อาจารย์ คือผู้ที่มีการเจิมเท่าเดียว กล่าวคือเขาสามารถสอนพระคัมภีร์ได้เท่านั้น แต่เขาไม่มีบทบาทคือความสามารถ และสิทธิ์อำนาจในการดูแลฝูงแกะของพระเจ้า แต่เขาคือผู้ช่วยศิษยาภิบาลเท่านั้น

ฃ. ทัศนะคติแบบการเคลือนฝ่ายวิญญาณแนวใหม่ (Neo Charismatic)
กลุ่มนี้เชื่อว่าการเจิมของพันธกรทั้งห้านั้นสำคัญมาก และเชื่อว่าปราศจากการเจิมของทั้งห้าอย่างแล้ว ผู้เชื่อจะไม่มีทางไปสู่ความสมบูรณ์แบบหรือผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณได้ เป็นกลุ่มที่ไกล้เคียงกับคริสจักรยุคแรกมากว่าสองทัศนะคติที่ผ่านมา กลุ่มดังกล่าวจะมีความเข้าใจเรื่องของประทานค่อนข้างชัดเจน และเชื่อว่างานรับใช้เป็นหน้าที่่ของผู้เชื่อทุกคน กลุ่มนี้ผลักดันให้ทุกคนรับใช้ และเชื่อว่าหมดยุค (the Holy man )หรือยุคที่มีผู้นำคนเดียวเท่านั้นไปแล้ว และผลักดันให้ทุกคนรับใช้ตามของประทาน หรือเน้นทุกคนทำได้ (Every one can play )
แต่ประเด็นที่สำคัญของกลุ่มนี้คือ มีความเข้าใจเรื่องของประทานฝ่ายวิญญาณที่ค่อนข้างใกล้ดีมาก แต่ขาดความเข้าใจในเรื่องกรอบความคิดของพระคัมภีร์ หรือไม่เข้าใจรากแห่งความเชื่อของคริสเตียนแบบยิว (JEWISH ROOTS) จึงทำให้มีหลายๆอย่างคาดเคลื่อนจากสิ่งที่ควรจะเป็น
ผมจะไม่ลงรายเอียดกลุ่มนี้มาก แต่ต้องบอกว่ามีหลายคริตจักรที่เดียวที่เชื่อแบบนี้ กลุ่มนี้เชื่อว่า
- อัครทูต คือของประทานแห่งการบุกเบิกคริสตจักรใหม่ๆ และเป็นหัวหน้าคณะ
- ศิษยาภิบาล คือตำแหน่งสูงสุดในคริสจักรท้องถิ่น เขาจะเป็นรองแค่อัคทูตรเท่านั้น เขาคือผู้เลี้ยงของฝูงแกะของพระเจ้า เป็นผู้รับผิดชอบงานหลักของครสิตจักร
- ผู้เผยพระวจนะคือ ผู้ช่วยศิษยาภิบาลฝ่ายการนัสการและอธิษฐานวิ่งวอน
- ผู้ประกาศคือ ผู้ช่วยศิษยาภิบาลฝ่ายการประกาศและนำวิญญาณ
- อาจารย์ คือผู้ช่วยศิษยาภิบาลฝ่ายคริสเตียนศึกษา

ค. กลุ่มคริสตจักรแบบดั่งเดิม(เชื่อเรื่องการรื้อฟื้นคริสตจักร)
กลุ่มนี้เชื่อว่า รากฐานความเชื่อของเราคือ ความเชื่อแบบยิว เราในฐานะคนต่างชาติเมื่อเรามาเชื่อในพระเจ้าของอับราฮาม อิสอัค และยาโคบ(อิสราเอล) เราต้องยอมรับการเปลี่ยนแปลงจากกรอบความคิดของต่างชาติ มาเป็นกรอบความคิดแบบพระคัมภีร์ (โรม12:1-2) นั้นคือกรอบความคิดแบบยิว กลุ่มนี้จะมีความเข้าใจที่แตกต่างจากทุกกลุ่มที่กล่าวมาในเรื่อง ความหมายที่แท้จริงของ ความรอด ความหมายที่แท้จริงของคริสตจักร รากความเชื่อแบบยิว (แต่ไม่ได้หมายความว่าเราต้องกลับเข้าไปอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ) และอื่นๆ...
กลุ่มนี้เชื่อว่า พันธกรทั้งห้าคือของประทานห้าอย่างที่มีความสำคัญเท่าๆกัน และเมื่อทั้งห้าของประทานทำงานรวมกันถึงจะได้เหมือนการเจิมของพระเมสิยาห์ และสามารถสร้างผู้เชื่อให้เป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณได้อย่างแท้จริง กลุ่มนี้เชื่อว่า
- ผู้ประกาศ เป็นการเจิมแห่งการบุกเบิกงานใหม่ๆ การเจิมแห่งหมายสำคัญและการอัศจรรย์ มีความโดดเด่นเรื่องความเชื่อและไฟของพระเจ้า
- ศิษยาภิบาล เป็นการเจิมแห่งการปรอบโยนและบำบัดเยียวยาบาดแผล นำความรักและความอบอุ่นมาสู่ฝูงแกะ
- อาจารย์ เป็นการเจิมแห่งการ สร้างค่านิยมพระคัมภีร์ในชีวิตของผู้เชื่อ การสร้างวินัยตามแบบพระวจนะ
- ผู้เผย เป็นการเจิมแห่งการ นำผู้เชือในมิติฝ่ายวิญญาณไม่ว่า การเผยพรวจนะ การอธิษฐานวิ่งวอน และการนมัสการพระเจ้า
- อัครทูต เป็นการเจิมแห่งการมองเห็นภาพรวม เห็นแบบแผนที่แท้จริงของคริสตจักร เป็นการเจิมแห่งการวางรากฐานความเชื่อให้ตั้งอยู่บนพระคริสต์อย่างแท้จริง และอัครทูตมีการเจิมแห่งการปลดปล่อยคนเข้าสู่พันธกิจอย่างที่ควรจะเป็น

ส่วนเรื่องโครงสร้างนั้นต้องบอกว่าแตกต่างไปจากสิ่งที่เราเคยเห็นอย่างแน่นอน และเอาได้เขียนในโอกาสหน้าครับ

สรุป
ทัศนะคติที่สามและสี่มีความใกล้เคียงกันในหลายๆเรื่องและสิ่งที่แตกต่างอย่างชัดเจนคือ กรอบความคิดแบบพันธกรทั้งห้าอย่างแท้จริงนั้นคือ กรอบความคิดแบบอับราฮาม อิสอัค และยาโคบ(อิสราเอล) และชื่อเรียกครสิตจักรนั้นจะตั้งชื่ออะไรก็ได้ แต่ความสำคัญอยู่ที่แก่นสารแห่งความเชื่อ พระคัมภีร์กล่าวว่าไม่ใช่ผู้รับใช้ทุกคนที่คิดว่าตนกำลังรับใช้อยู่จะรับใช้พระเจ้าอย่างแท้จริง แต่ทุกคนจะได้รับตามสิ่งที่ตนได้เชื่อและกระทำตาม

การกลับคืนสู่รากความเชื่อที่ถูกต้อง

2010-09-26T20:52:00.000-07:00

ช่วงไม่นานมานี้ พระเจ้าได้เปิดตาให้ผมมองเห็นในสิ่งที่ผมไม่เคยมองเห็นมาก่อนเลย จากการเดินทางและพบปะผู้คนคณะต่างๆ รวมทั้งเพื่อนๆที่เป็นชาวต่างชาติ ทำให้ผมเห็นว่า ทุกคนต่างมีมโนภาพเกี่ยวกับพระเยซูที่แตกต่างออกไปอย่างมาก ผมขอสรุปแค่สองทัศนคติใหญ่ๆเท่านั้นคือ พระเยซูในมุมมองของผู้เชื่อชาวต่างชาติ (โดยเฉพาะตะวันตก ผมเน้นที่ตะวันตกเพราะคำสอนเหล่านี้มาจากตะวันตก) และพระเยซูในมุมของผู้เชื่อที่เป็นคนยิว (Messianic Jews)

- ผู้เชื่อชาวต่างชาติมองว่า พระเยซู คือผู้ที่นำเขาออกจากคำสาบแช่งของกฎบัญญัติและเป็นจุดสิ้นสุดของธรรมบัญญัติ กล่าวคือ เมื่อเราเชื่อในพระเยซูแล้ว เราไม่จำเป็นต้องกระทำตามคำสั่งสอนของพระคัมภีร์เดิมอีกต่อไป เพราะเราอยู่ในพระคุณแล้ว ไม่ได้อยู่ไต้ธรรมบัญญัติอีกต่อไป จึงทำให้การรับใช้และการดำเนินชีวิตเสี่ยงต่อการกระทำผิดหลักการพื้นฐานของพระคัมภีร์

- ผู้เชื่อชาวยิวมองว่าพระคริสต์คือ พระเมสิยาห์ที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ว่าจะเป็นผู้มาทำให้ธรรมบัญญัตินั้นสมบูรณ์แบบ พระเยซูไม่ได้มาทำให้กฎบัญญัตินั้นเป็นโมฆะไปแต่มาทำให้มันสมบูรณ์ เพราะทุกอย่างที่กล่าวไว้ในกฎบัญญัตินั้นเป็นการกล่าวถึงพระเยซู ดังนั้นเป็นสิ่งที่จำเป็นที่ผู้เชื่อจะดำเนินชีวิตแห่งการเชื่อฟังพระคริสต์โดยกระทำตามพระบัญญัติด้วย

ทั้งสองมุมมีส่วนที่ดีและมีส่วนที่เรียกว่าเป็นจุดแข็ง แต่ถ้าเน้นมากจนเกินไปอาจตกขอบข้างใดข้างหนึ่งได้ ถ้าเราเน้นแต่พระคุณจนลืมคำสั่งสอนพื้นฐานของพระคัมภีร์ เราก็เสี่ยงที่จะถูกพระเยซูกล่าวว่าเราไม่รู้จักเจ้า(มัทธิว 7:21ff) คำว่า เจ้าผู้กระทำความชั่ว ในภาษาเดิมใช้คำว่า เจ้าผู้กระทำการที่ขัดกับกฎบัญญัติของเรา หรือผู้ที่ดำเนินชีวิตหรือรับใช้พระเจ้าตามคำสอนของคณะนิกายและขัดแย้งกับกฎหมายของสวรรค์(พระคัมภีร์)

ส่วนตัวผมมองว่าการมองแบบคนยิวเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่ต้องระวังที่จะไม่เน้นจนกลับกลายไปอยู่ใต้ธรรมบัญญัติ อันตรายเกิดขึ้นแน่นอนถ้าเรามาถึงจุดที่ว่า ถ้าไม่รักษาอย่างถูกต้องครบถ้วนแล้วเราจะไม่รอด
แต่ในความจำเป็นเร่งด่วนในปัจจุบันผมเห็นว่า เราในฐานะผู้เชื่อที่เป็นคนต่างชาติ และได้รับการอบรมสั่งสอนในมุมของคนกรีก(ตะวันตก) ต้องกลับใจและกลับคืนสู่รากความเชื่อดั้งเดิมของพระคัมภีร์ นั่นคือการมองอย่างผู้เชื่อชาวยิวมอง

เมื่อเรามองในมุมของพระคัมภีร์เราจะเห็นว่า
- การบังเกิดใหม่เป็นสิ่งสำคัญแต่ไม่ใช่เป้าหมายสูงสุดของกางเขน หัวใจสำคัญของกางเขนคือเราได้ครอบครองร่วมกับพระเจ้า ได้นั่งร่วมกับพระองค์ ดั่งที่พระองค์กล่าวว่า ถ้าผู้ใดมีชัยชนะ เราจะให้ผู้นั้นนั่งบนบังลังก์กับเราเหมือนกับเรามีชัยชนะแล้วนั่งบนบัลลังก์ร่วมกับพระบิดาของเรา (วิวรณ์3)

- พระองค์ต้องการให้โลกนี้เป็นหัวเมืองขึ้นของสวรรค์ โดยการนำแผ่นดินของพระองค์ลงมา และพระองค์จะปกครองโลกนี้ผ่านตัวแทนของพระองคืคือผู้เชื่อ

- คริสตจักรไม่ได้มีสองชนชั้นอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ แต่ผู้เชื่อทุกคนเป็นปุโรหิตของพระเจ้า และเราทุกคนเป็นพี่น้องกัน มีศักดิ์ศรีในความเป็นลูกเหมือนกัน แต่บางคนถูกแต่งตั้งให้เป้นพี่คนโต นั้นหมายความว่าทำหน้าที่แทนพ่อในการเอาใจใส่ดูแลน้องๆ เขาคือผู้นำครัวเรือนของพระเจ้า เป็นผู้ที่เป็นแบบอย่างให้แก่น้องๆ และเสยสระมากกว่าคนอื่น และเนื่องจากเขาเป็นคนที่รับผิดชอบมาก พระบิดาจะให้เราได้รับสองเท่าของน้องๆ 1ปต 2:9

- คริสตจักร ไม่ได้เกิดขึ้นในวันที่เปโตรยืนขึ้นเทศนาเมื่อพระวิญญาณบริสุทธิ์เสด็จลงมา แต่คริสตจักรเกิดขึ้นตั้งแต่ยุคของอับราฮาม อิสอัค และยาโคบ คริสตจักรมีความสมบูรณ์แบบเมื่อพระเยซูมาตายที่กางเขนและฟื้นขึ้นจากตายและหลังจากนั้นพระวิญญาณเสด็จลงมา วันที่พระวิญญาณเสด็จมานั้นคือวันที่คริสตจักรมีความสมบูรณ์ อย่างที่พระคัมภีร์สัญญาไว้

- รากฐานของความเชื่อของเรามาจากอับราฮาม อิสอัคและยาโคบ ซึ่งมีพระเมสิยาห์เป็นรากแก้วของคริสตจักร

- พระคริสต์ไม่ได้มีเจ้าสาวสองคนคือ ยิวและคริสตจักร แต่พระองค์ทรงมีเจ้าสาวคนเดียวคือ อิสราเอลฝ่ายวิญญาณหรือคริสตจักรที่แท้จริง ที่ประกอบด้วยส่วนส่วนคือ ยิวและต่างชาติ อฟ 2:15

- คริสตจักรจะต้องปกครองโดยพันธกรทั้งห้า เพราะสิ่งนี้เป็นหลักการของพระเจ้า
อัครทูต เป็นของประทานแห่งการวางรากฐานคริสตจักร เป็นของประทานแห่งการมองเห็นภาพทั้งหมด(แต่ไม่ได้หมายความว่าทำเป็นทุกอย่าง)
ผู้เผยพระวจนะ เป็นผู้นำพระกายด้านการอธิฐาน การนมัสการที่มีการทรงสถิต และการจดจ่อที่พระเจ้า
ครู เป็นผู้นำพระกาย โดยสอนให้ผู้เชื่อดำเนินชีวิต ตามหลักการของพระคัมภีร์ไม่ใช่ตามสถานการ
ผู้ประกาศ เป็นผู้สอนให้พระกายในการนำความรอดไปสู่คนหลงหายและสอนให้ผู้เชื่อรู้จักคำว่ารักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเองอย่างไร
ศิษยาภิบาล เป็นผู้ทีนำพระกายและสอนให้พระกายสัมผัสถึงของความรักของพระเจ้า เป็นของประทานแห่งการปลอบโยน หนุนใจ เยียวยาและรักษาทั้งร่างกาย จิตใจและวิญญาณ

ขบวนการรื้อฟืื้นของพระเจ้า(ภาพรวม)

2010-09-01T09:57:00.000-07:00

พระธรรมกิจการบทที่3:21 กล่าวอย่างชัดเจนว่า พระเยซูนั้นจะยังไม่เสด็จกลับมา จนกว่าคริสตจักรจะถูกรื้อฟื้นขึ้นใหม่
ทุกวันนี้เราเห็นขบวนการรื้อฟื้นของพระเจ้า ที่ละขั้นละตอนอย่างชัดเจน พระองค์ทรงนำความจริงกลับมาสู่พระกายของพระองค์ที่ละอย่าง นับนั้งแต่ศตวรรษ ที่ 16 เป็นต้นมา
โดยเฉพาะในศตวรรษที่ 20 ที่ผ่านมา นับตั้งแต่หลังช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเป็นต้นมา พระเจ้าทรงรื้อฟื้นสองสิ่งที่ยิ่งใหญ่และเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ ทั้งโลกฝ่ายวิญญาณและโลกฝ่ายวัตถุ คือ การรื้อฟื้นประเทศอิสราเอล และรื้อฟื้นของประทานพันธกรทั้งห้าให้กับคริสตจักร

ขบวนการรือฟื้นพันธกรทั้งห้า
- ธศวรรษที่ 50 เป็นต้นมา ทรงรื้อฟื้นผู้ประกาศ
- ธศวรรษที่ 60 เป็นต้นมาทรงรื้อฟื้นศิษยาภิบาล
- ธศวรรษที่70 เป็นต้นมาทรงรื้อฟื้นอาจารย์
- ธศวรรษที่ 80 เป็นต้นมาทรงรื้อฟื้นผู้เผยพระวจนะ
- ธศวรรษ 90 เป็นต้นมาทรงรื้อฟื้นอัครทูต
- หลังจากนั้นจะก้าวเข้าสู่ยุค ผู้เชื่อทุกคนเป็นเหมือนพระคริสต์ แล้วพระเยซูคริสต์ค่อยเสด็จกลับมา

ขบวนการรือฟื้นฝ่ายกายภาพ
- ปี1948 ประเทศอิสราเอลได้รับการรื้อฟื้นขึ้นใหม่โดยการอัสจรรย์ของรพะเจ้า
- ปี 1967 กรุงเยรูซาเล็ม ได้กลับมาเป็นของอิสราเอลโดยการอัสจรรย์ของพระเจ้า

เราทุกคนเชื่อว่าความรอดนั้นมาจากการประกาศ หรือผู้ประกาศโดยพระคุณผ่านทางความเชื่อ หมายถึงทุกคนที่เชื่อว่าพระเยซูคริสต์ทรงมาตายไถ่บาปเขาที่ไม้กางเขนและฟื้นขึ้นจากความตายในวันที่สาม ด้วยใจของเขาและยอมรับด้วยปากของเขาอย่างแท้จริงเขาก็ได้รับความรอดแล้ว(โรม 10:10 และ เอเฟซัส 2:8) แต่ผู้เชื่อจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญาณ หรือเป็นเหมือนองค์พระเยซูคริสต์ได้นั้น โดยการกลับคือสู่รากดั่งเดิมเท่านั้น นั้นคือรากความเชื่อแบบยิว โดยการนำของอัครทูตและผู้เผยพระวจนะ

ถ้าเราศึกษาเทศกาลที่เป็น วัฏจักรของชนชาติอิสราเอล ที่พระเจ้าสั่งให้เขารักษา เราจะเข้าใจขบวนการรื้อฟื้นของพระเจ้าชัดเจนยิ่งขึ้น ผมขอสรุปให้เห็นภาพดังนี้
-เทศการปัสคา เป็นเทศกาลแห่งการไถ่บาป โดยการฆ่าแกะปัสคา ซึ่งเล็งถึงพระเยซูคริสต์ที่มาตายใถ่บาปที่ไม้กางเขน
-เทศกาลเพ็นเตคอสต์ เป็นเทศการถวายผลแรก เป็นภาพเล็งถึงการเสด็จมาขององค์พระวิญญาณบริสุทธิ์
-เทศกาลฉลองพระวิหาร เป็นเทศการที่ยิ่งใหญ่สุดของคนยิวและเป็นการก้าวเข้าสู่ฤดูการใหม่หรือปีใหม่ และมีหลักฐานมากมายที่น่าเชื่อถือแสดงให้เห็นว่า คริสตจักรยุคแรกเชื่อกันว่า พระเยซูทรงมาบังเกิดในเทศการฉลองพระวิหาร

ขบวนการรื้อฟื้นคริสตจักรสามารถสรุปเป็นภาพใหญ่ๆดังนี้
- การรื้อฟื้นของมาติน ลูเธอร์ ที่ยุโรป เมื่อศตวรรษที่ 16 เปรียบเหมือนเทศการปัศคา ที่นำคริสตจักรกลับคืนสู่ความรอดที่ผ่านกางเขนขององค์พระเยซูอย่างแท้จริง

- การเทลงมาของพระวิญญาณบริสุทธิเมื่อ ปี1906 ที่อเมริกา เปรียบเหมือนเทศกาลเพ็นเตคอสต์

- การฟื้นฟูที่กำลังเกิดขึ้นที่ตะวันออก และจะจบลงที่อิสราเอลนั้น เปรียบเหมือนเทศกาลฉลองพระวิหารที่เป็นเทศกาลที่ใหญ่ที่สุด และเป็นการเริ่มต้นฤดูกาลใหม่ของพระเจ้า (หมายถึงการเสด็จกลับมาขององค์พระเยซูคริสต์และเริ่มต้นยุคพันปี)

นี้เป็นเวลาแห่งการกลับคืนสู่รากความเชื่อดังเดิมของคริสตจักร พระองค์กำลังชำระคริสตจักรของพระองค์จากค่านิยมของต่างชาติ(ทุกประเทศยกเว้นอิสราเอลเป็นต่างชาติ) โดยเฉพาะจากค่านิยมของตะวันตก เราต้องขอบคุณพระเจ้าสำหรับมิชชันนารี่เหล่าน้น ที่เป็นชาวตะวันตกโดยส่วนใหญ่ที่นำความรอดมาสู่ปะเทศต่างๆโดยการประกาศพระเยซูคริสต์

แต่เวลานี้คือเวลาแห่งการกลับคืนสู่รากความเชื่อดังเดิม โดยการกลับคือนสู่รากของอับราฮาม อิสอัค และยาโคบ เพื่อผู้เชื่อทุกคนจะเป็นเหมือนองค์พระเยซูคริสต์ สามารถกระทำอย่างที่พระองค์ทรงกระทำ และเป็นอย่างที่พระองค์เป็น โดยมีพันธกรทั้งห้า(อัครทูต ผู้เผยพระวจนะ ผู้ประกาศ ศิษยาภิบาล และอาจารย์)เป็นผู้นำหรือผู้ที่เป็นแบบอย่าง

หลักการของสิ่งที่มีชีวิต (Principles of life)

2010-09-01T00:01:00.000-07:00

สิ่งที่มีชีวิตทุกอย่างในโลกนี้ล้วนแต่กำเนิดขึ้นโดยพระวจนะของพระเจ้า พระเจ้าทรงบรรจุหลักการและกฎต่างๆ ของพระองค์ไว้ในสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างขื้น และกฎต่างๆที่พระองค์ทรงวางไว้นั้น ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่ฝ่าฝืนแล้วจะไม่ถูกทำลาย ยกตัวอย่างเช่น พระเจ้าตรัสสั่งให้ปลาอยู่ในน้ำ นกบินบนอากาศ และสัตว์เลื้อยคลานบนบก ถ้าปลากระโดดขึ้นมาบนบกปลาก็จะตาย ถ้าเสือผู้แข็งแรงพยายามจะบินโดยกระโดดหน้าผา มันก็จะตายแน่นอน
พระวจนะของพระเจ้าหลายต่อหลายตอนกล่าวว่า คริสตจักรคือเจ้าสาวของพระคริสต์ เป็นศิลาที่มีชีวิตหรือเป็นวิหารที่มีชีวิตของพระวิญญาณ แสดงว่า คริสตจักรคือสิ่งมีชีวิตไม่ใช่องค์กรทางศาสนาที่หลายคนเข้าใจ (The Church is organism not organization)
เมื่อคริสตจักรคือสิ่งที่มีชีวิต คริสตจักรจะต้องเข้าใจหลักการของสิ่งที่มีชีวิต กฏฝ่ายวิญญาณนั้นมีอำนาจมาก กว่ากฎฝ่ายวัตถุเสียอีก
หลักการง่ายๆของสิ่งที่มีชีวิตบางประการคือ

- สิ่งมีชีวิต มีการปฏสัมพันธ์กันตลอดเวลา
ทุกสิ่งที่อย่างในโลกนี้นับตั้งแต่สิ่งเล็กน้อยที่สุดคือ เซลล์เล็กๆในร่างกาย จนถึงสิ่งใหญ่โตต่างๆ ล้วนแต่มีโครงสร้างที่ต้องอาศัยซื่งกันและกัน ถ้าเราแตะสิ่งใดสิ่งหนึ่งก็จะกระทบส่วนต่างๆได้ เช่นเท้าเหยียบตะปู บริเวณที่บาดเจ็บจริงๆ ก็ไม่น่าจะใหญ่เกินขนาดรูที่โดนตะปูตำ แต่เมื่อเราไม่สามารถลงน้ำหน้กที่เท้าได้ หรืออาจต้องตะแคงเท้าเดิน หรือหากว่าเราไม่รักษาให้ดี เกิดการอักเสบลุกลามไปทั่ว ก็อาจจะกระทบถึงส่วนอื่นๆในร่างกายแน่นอน (ถ้าอวัยวะหนึ่งเจ็บ อวัยวะอื่นก็พลอยเจ็บไปด้วย)
เซลล์ในร่างกาย หากมีโครงสร้างที่ปกติ และมีการทำงานที่เป็นปกติ ร่างกายก็เป็นปกติดี ในทางตรงกันข้าม หากมีเซลล์ใดเซลล์หนึ่งในร่างกาย ที่มีโครงสร้างผิดปกติ หรือทำงานไม่เป็นปกติ ก็ย่อมส่งผลให้ร่างกายเกิดความผิดปกติอย่างแน่นอน ยกตัวอย่างเช่นเซลล์ในร่างกายของคนที่เป็นมะเร็ง

- สิ่งมีชีวิต จะต้องมีการเคลือนไหวตลอดเวลา
สิ่งทีมีชีวิตทุกชีวิตจะต้องมีการเคลือนไหวตลอดเวลา ถ้าวันไหนสิ่งที่มีชีวิตหยุดการเคลื่อนไหวเป็นเวลานานๆ มันก็จะตายทันที หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ สิ่งที่ไม่เคลื่อนไหวก็สิ่งที่ตายแล้วนั่นเอง

- สิ่งมีชีวิต จะมีการรับพลังงานใหม่ๆเสมอ
พลังงานทุกอย่างในโลกนี้ล้วนแต่มีการสิ้นสุดลง ไม่มีพลังงานอันใดในโลกนี้จะยั่งยืนนิรันดร์ได้ (ฟ้าและดินจะล่วงไป แต่ถ้อยคำของพระเจ้าเท่านั้นจะยังยืนอยู่ได้) แม้พลังงานที่เราได้รับจากการรับประทานอาหารนั้นก็มีเวลาที่จะสูญไป และเราจำเป็นต้องรับเอาพลังงานใหม่เข้ามาทดแทน ด้วยการรับประทานมื้อต่อไป (ไม่มีใครในโลกนี้ที่รับประทานอาหารครั้งเดียวและอยู่ได้เป็นปีๆ ถึงแม้อาหารที่เรารับประทานน้นจะมากมายขนาดไหนก็ตาม)

- สิ่งมีชีวิต มีวัฏจักร
ทุกสิ่งในโลกที่พระเจ้าสร้างมา ล้วนมีวัฏจักรแห่งชี่วิตของมัน เช่น ต้นไม้ต้นหนึ่งอาจต้องตายไปแต่ก็มีต้นไม้อีกหลายๆต้นเกิดขึ้นแทนที่ต้นไม้ที่ตายแล้วนั้นเพื่อรักษาเผ่าพันธ์และชนิตของมันไว้ ไม่มีผู้ใดในโลกนี้จะมีอายุยืนยาวตลอดไป วันหนึ่งเขาต้องจากโลกนี้ไปและเขาจะต้องให้การกับพระเจ้าผู้ทรงส้รางเขามา ว่าเขาทำอะไรไปบ้างในโลกนี้ สิ่งสำคัญเขาได้ถ่ายทอดหรือส่งต่อสิ่งที่เป็นความสำเร็จของเขาให้คนอื่นหรือไม่

- ทุกสิ่งที่มีชีวิตจะเอือประโยชน์ต่อกันถึงแม้แตกต่างกัน
การเอื้อประโยชน์ในทางต่างกัน(Symbiosis) จะแตกต่างกันอย่างมากกับ parasite (แปลว่าพยาธิ) หรือกาฝาก การเอื้อประโยชน์ในทางต่างกันหมายความว่า ถึงแม้เราจะแตกต่างกัน ทางด้านประทาน การทรงเรียก และการเจิม แต่เราจะเอื้อประโยชน์ต่อกันและกันผ่านความแตกต่างกันนั้น ด้วยการทำหน้าที่ของตนเอง
ส่วน Parasite คือการที่สิ่งหนึ่งอาศัยอีกสิ่งหนึ่งจนทำให้สิ่งที่ถูกอาศัยตาย เนื่องจากถูกแย่งอาหารและสิ่งจำเป็นในการเลี้ยงชีวิต โดยไม่ได้รับสิ่งใดจากสิ่งที่ไปอาศัยอยู่แม้แต่น้อย

เราต่างคนต่างเป็นอวัยวะที่แตกต่างกัน แต่ทุกคนรวมตัวกันเป็นพระกายของพระคริสต์ แต่ที่ผ่านมา คนจำนวนมากถูกสอนว่า เขาทำอะไรไม่ได้นอกจากมานั่งให้เต็มเก้าอี้ทุกวันอาทิตย์ และถวายทรัพย์ให้ครบก็เพียงพอแล้ว นี่เป็นการสอนให้อวัยวะส่วนใหญ่ของพระกาย กลายเป็น parasite หรือกาฝาก ที่น่ากลัว

- สิ่งมีชีวิตจะต้องมีการเกิดผลหรือขยายตัว
ทุกสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้างมาล้วนแต่มีศักยภาพที่จะเกิดสิ่งใหม่ได้ การเกิดผล หรืแพร่พันธุ์ เป็นคำสั่งของพระเจ้า ไม่มีสิ่งมี่ชีวิตใดที่ไม่เกิดผลแล้วยังรักษาชีวิตของตนเอง หรือเผ่าพันธุ์ของตนเองไว้ได้

คริสตจักรคือพระกายของพระคริสต์ และเป็นสิ่งที่มีชีวิต ไม่ใช่องค์กรทางศาสนา และถ้าเราไม่เรียนรู้หลักการง่ายๆของสิ่งที่มีชีวิตแล้ว คริสตจักรที่มีอยู่นั้นอาจกายเป็นแค่หุ่นที่เดินได้ที่ไร้ชีวิต อย่างที่พระเยซูเคยพูดกับบางคริสตจักรว่า เจ้าถือนามของเราไว้แต่เจ้าได้ตายแล้ว

การมีประสบการณ์กับพระวิญญาณอย่างครบบริบูรณ์

2010-07-20T00:25:00.000-07:00

ผู้เชื่อหลายคนเข้าใจผิดว่า การเต็มล้นด้วยพระวิญญาณหมายถึง การมีประสบการณ์กับฤทธิ์อำนาจของพระองค์ในการ ทำหมายสำคัญและการอัศจรรย์ต่างๆเช่น วางมือรักษาโรค ขับผี ...
การเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ตามความหมายของพระวจนะในมุมมองของคนยิว มีมากกว่านั้น ก่อนที่เราจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงของการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ เราต้องเข้าใจว่าผู้เชื่อที่บังเกิดใหม่นั้นมีพระวิญญาณบริสุทธิ์ทุกคน แต่การที่ทุกคนที่มีพระวิญญาณบริสุทธิ์นั้นไม่ได้หมายความว่าทุกคนให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ครอบครองหรือควบคุมชีวิตของเขาทั้งหมดทุกส่วน
ตัวอย่างที่จะช่วยให้เราเห็นการเต็มล้นดว้ยพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ชัดเจนคือ พระธรรมเอเสเคียล 47: 3-5 เราจะเห็นว่าระดับน้ำนั้นมีสี่ระดับด้วยกันคือ หนึ่งระดับตาตุ่ม สองระดับหัวเข่า สามระดับเอว และระดับสี่คือ ท่วมหัว
น้ำในที่นี้หมายถึงพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้เชื่อทุกคนที่บังเกิดใหม่แล้วจะอยู่ในแม่น้ำนี้แน่นอน เพียงแต่ว่าแต่ละคนจะอยู่ในจุดที่แตกต่างกัน บางคนอยู่ที่ระดับตาตุ่มหมายความว่า เขาก็มีพระวิญญาณบริสุทธิ์เหมือนกัน เพียงแต่ว่าเขาอนุญาตให้พระองค์ควบคุมเขาเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และเขาก็ยังสามารถทำในสิ่งที่เขาอยากทำและคิดเห็นว่าดี ส่วนคนที่อยู่ในน้ำระดับหัวเข่าหมายถึงคนที่อนุญาตให้พระองค์ควบคุมมากขึ้นเขาอาจทำตามใจเขาน้อยลง ส่วนคนที่อยู่ระดับเอวนั้นหมายถึงผู้ที่ให้พระวิญญาณควบคุมในหลายส่วนในชีวิตของเขา และไม่ใช่เรื่องง่ายที่เขาจะทำตามความปรารถนาของเนื้อหนังของตนได้ แต่ถึงอย่างไรก็ดีเขาก็ยังสามารถทำตามความต้องการของตัวเขาเองได้ ส่วนคนที่อยู่ในระดับท่วมหัวไม่สามารถเดินต่อไปได้แต่ต้องว่ายไปในแม่น้ำนั้นหมายถึง คนที่ยอมให้พระวิญญาณบริสุทธิ์ควบคุมเขาอย่างแท้จริง เขาเคลือนไปตามน้ำพระทัยของพระวิญญาณ และสิ่งที่เขาทำคือสิ่งที่พระวิญญาณทำ สรุปคือพระวิญญาณครอบครองเขาโดยนั่งบนบัลลังก์ใจของเขา และกระทำการผ่านชีวิตเขา
พระเจ้าต้องการให้ผู้เชื่อทุกคนมาถึงจุดนี้ คือการที่ผู้เชื่อ ยอมให้พระองค์นั่งบนบัลลังก์ใจของเขาตลอดเวลา ไม่ใช่ให้พระองค์เพียงแค่เช้าวันอาทิตย์สิบโมงถึงเที่ยงเท่านั้น เวลาที่เหลือก็ให้ตัวเองนั่ง(หมายถึงการทำตามใจตนเอง ทำในสิ่งที่อยากทำ) หรือบางคนอาจดีกว่านั้นสักหน่อย คือสลับกันนั่งกับพระองค์ พระองค์นั่งบ้าง ตัวเองนั่งบ้างแล้วแต่ช่วงเวลา

ถ้าเราแบ่งชีวิตของเราออกเป็นหลายๆส่วนเราจะเห็นว่าไม่ใช่ทุกส่วนที่เราให้พระองค์ครอบครองอย่างแท้จริง บางคนมีบางส่วนที่เขาใส่กุญแจล็อกเอาไว้ และไม่ยอมให้พระวิญญาณของพระเจ้าเข้าถึงได้
ครั้งหนึ่งระหว่างที่ไปเยียมชมหมู่บ้านเบธเลเฮ็ม ที่ประเทศอิสราเอล (ปัจจุบันเป็นเขตที่อยู่อาศัยของมุสลิม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมุสลิมหัวรุนแรง) เขตดังกล่าวถึงแม้ว่าจะเป็นของรัฐบาลอิสราเอลก็ตาม แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจของอิสราเอลเองก็ไม่สามารถเข้าไปได้ตามลำพังได้ วันที่พวกเราไปนั้น ผมเห็นกำแพงสูงล้อมรอบพื้นที่ดังกล่าว และที่ทางเข้ามีทหารอิสราเอลทำบังเกอร์กันระเบิดไว้อย่างแน่นหนา แม้แต่คนขับรถบัสของเราที่ทางมหาวิทยาลัยจัดให้ ก็ยังไม่กล้าเข้าไป จำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นคนขับรถชาวอาหรับแทน
ระหว่างที่ผ่านเข้าออกด้วยความยากลำบากนั้น พระวิญญาณบริสุทธิ์ตรัสกับผมว่า แผ่นดินนี้เป็นของรัฐอิสราเอลก็จริง แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจอิสราเอลยังไม่กล้าเข้า เช่นเดียวกับผู้เชื่อหลายคน ชีวิตของเขาเป็นของเราแต่มีบางส่วนในชีวิตของเขา ที่เราเองก็ไม่สามารถเข้าไปได้เช่นกัน

ถ้าอย่างนั้น อะไร คือการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ หรือการที่่ผู้เชื่อมีประสบการณ์อย่างแท้จริงกับพระองค์

ครั้งหนึ่งระหว่างที่ผมใคร่ครวญเรื่องนี้อยู่และทูลขอความเข้าใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ เพราะมีหลายคนสอนแตกต่างกันไปมากมายและบางครั้งก็ดูเหมือนขัดกันอย่างมากด้วย สิ่งหนึ่งที่พระองค์สำแดงให้ผมเห็นอย่างชัดเจนคือ นกพิราบที่กำลังบิน และพระองค์เน้นให้ผมสังเกตดูการบินของนกพิราบนั้น สิ่งที่พระองค์ต้องการให้ผมเห็นคือ นกพิราบที่บินนั้นมีสองปีก!! ผมถามตัวเองในใจว่า นกมันก็ต้องมีสองปีกอยู่แล้ว ทำไมพระองค์ถึงเน้นที่ปีกสองปีกนั้น และสิ่งที่พระองค์เปิดเผยคือ ของประทานพระวิญญาณ ใน1โครินธิ์บทที่12:7-9 และผลของพระวิญญาณ ในกาลาเทีย 5:22-23 เป็นเหมือนปีกสองปีกของนกพิราบนั้น ถ้าขาดปีกใดปีกหนึ่งนกก็บินไม่ได้

ในความเข้าใจของผม การเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ หรือการที่ผู้เชื่อให้พระองค์ครอบครองอย่างแท้จริง หรือการมีประสบการณ์กับพระองค์อย่างแท้จริงนั้น จะสำแดงออกทั้งสองด้านเหมือนนกที่มีสองปีก คือทั้งฤทธิ์อำนาจของพระองค์ผ่านของประทานแห่งการสำแดง(ถ้อยคำแห่งสติปัญญา ถ้อยคำแห่งความรู้ ความเชื่อ การรักษาโรคต่างๆ การทำการอิทธิฤทริ์ต่างๆ การเผยพระวจนะ การสังเกตวิญญาณต่างๆ การพูดภาษาแปลกๆ และการแปลภาษาแปลกๆ) และการสำแดงฤทริ์อำนาจของพระองค์ผ่านผลของพระองค์คือ ความรัก ความปลาบปลื้มใจ สันติสุข ความอดกลั้นใจ ความปรานี ความดี ความสัตย์ซื่อ ความสุภาพอ่อนน้อม และการรู้จักบังคับตน
ถ้าเราเน้นแค่ด้านใดด้านหนึ่งนั้น หรือมีประสบการณ์แค่ด้านใดด้านหนึ่งนั้น แสดงว่าเรายังไม่ได้มีประสบการณ์กับพระองค์อย่างแท้จริง ผมอยากหนุนใจให้ท่านแสวงหาประสบการณ์กับพระองค์อย่างครบบริบูรณ์
พระเยซูทรงกล่าวว่าในพระธรรมยอห์น 10:10 ว่าพระองค์มาเพื่อเราทั้งหลายจะได้ชีวิตและได้อย่างครบบริบูรณ์ ไม่ใช่ได้แค่อย่างใดอย่างหนึ่ง

อีกสิ่งหนึ่งที่อยากหนุนใจคือ ถ้าเราเน้นแต่ของประทานพระวิญญาณเพียงอย่างเดียวโดยไม่สนใจผลพระวิญญาณ เราก็เสี่ยงต่อการที่พระองค์จะกล่าวว่า "เราไม่รู้จักเจ้า" (มัทธิว 7:22-23 )
แต่ถ้าเราสนใจผลของพระวิญญาณ โดยไม่สนใจของประทานของพระองค์ เราก็เสี่ยงที่จะพึ่งพาสติปัญญาของตัวเองที่เป็นเนื้อหนัง ทั้งนี้ ผลของเนื้อหนัง จะไม่คงอยู่ตลอดไป ผลของพระวิญญาณที่แท้จริงนั้นมาโดยพระวิญญาณเท่านั้น และจะมั่นคงอยู่ตลอดไป

วิญญาณพี่ชายคนโตทั้งห้า

2010-05-23T03:59:00.000-07:00

หัวใจของพระคัมภีร์ไม่ใช่ความรอด หลายคนเข้าใจว่าหัวใจของพระคัมภีร์คือ พระธรรมยอหน์ 3:16 จริงๆแล้วพระธรรมข้อนี้ยอดเยี่ยมมากเลย แต่หัวใจของพระคัมภีร์ไม่ใช่พระธรรมข้อนี้แน่นอน พระเยซูไม่ได้เสด็จมาตายที่กางเขนเพื่อช่วยให้เรารอดเท่านั้น หรือช่วยให้เราไม่ตกนรกเท่านั้น ถ้าอย่างนั้น อะไร คือหัวใจของพระวจนะของพระเจ้า หรือ อะไรคือหัวใจของการเสด็จมาตายที่ไม้กางเขนขององค์พระเมสิยาห์
ผมขอสรุปให้เข้าใจง่ายๆดังนี้ เป้าหมายสูงสุดของกางเขนของพระเมสิยาห์คือ การได้ครอบครองร่วมกับพระองค์ หรือให้เราได้นั่งบนบัลลังก์ของพระองค์ และพระองค์ต้องการให้เราได้รับสง่าราศีร่วมกับพระองค์ที่สวรรค์ โดยการเป็นหนึ่งเดียวกันกับพระองค์ และเราจะไปถึงจุดนั้นได้ แน่นอน เราต้องผ่านการการบังเกิดใหม่ แต่การบังเกิดใหม่หรือการได้รับความรอดเป็นเพียงการผ่านเข้าประตูสวรรค์เท่านั้น

ซาตานพยายามขัดขวางและทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ผู้เชื่อไปถึงสุดยอดของน้ำพระทัยของพระเจ้า นั่นคือครอบครองร่วมกับพระองค์ และกลอุบายบางอย่างของซาตานก็ดูดีมากจนทำให้ผู้เชื่อหลายคนคิดว่าเป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า

ในเวลานี้ผมจะกล่าวถึงวิญญาณบางอย่างที่มาจากซาตาน และร้ายแรงอย่างมากซึ่งทำงานอยู่ภายในชีวิตของผู้เชื่อหลายคน เพื่อขัดขวางเขาไม่ให้ไปถึงน้ำพระทัยของพระเจ้า ผมจะเรียกวิญญาณเหล่านี้ว่าวิญญาณพี่ชายคนโตทั้งห้า
วิญญาณพี่ชายคนโตทั้งห้านี้มีฤทธิ์ร้ายแรงพอที่จะทำให้ผู้เชื่อหรือผู้รับใช้หลายคนหลงประเด็นและไปไม่ถึงเป้าหมายของพระเจ้าได้
เป้าหมายของบทความเพื่อเปิดโปงและช่วยให้ผู้อ่านจัดการกับวิญญาณเหล่านี้ โดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณ

ก. วิญญาณคาอิน หรือวิญญาณการทำตามใจตัวเอง ปฐก. 4
พระคัมภีร์กล่าวว่าพระเจ้าไม่พอใจใน ตัวคาอินและเครื่องเผาบูชาของคาอิน หลายคนเทศน์สอนว่าที่พระเจ้าไม่รับเครื่องเผาบูชาของคาอินเนื่องจากคาอินไม่มีความเชื่อ แท้จริงแล้วก็เป็นสิ่งที่ถูกต้องแต่ถูกครึ่งเดียวเท่านั้น พระคัมภีร์กล่าวว่า พระเจ้าไม่พอพระทัยในตัวคาอินและเครื่องเผาบูชาของเขา พระวจนะต้องการบอกเราให้รู้ว่า มีสองส่วนที่พระเจ้าไม่พอใจอย่างมาก ประการแรกเพราะตัวคาอินเองไม่มีความเชื่อ และประเด็นที่สองเพราะเครื่องเผาบูชาของคาอินไม่ถูกต้อง ถ้าเราศึกษาพระธรรมเลวีนิติอย่างละเอียดเราจะเห็นว่าการถวายบูชาที่พระเจ้าสั่งชนชาติอิสราเอลนั้นมีหลายประเภท แต่มีประเภทหนึ่งที่เรียกว่าการถวายบูชาลบบาปหรือการถวายบูชาไถ่บาปนั้นต้องถวายสัตว์เท่านั้นและเจาะจงลักษณ์ของสัตว์ด้วย ส่วนตัวผมเชื่อว่าทั้งสองพี่น้องเรียนรู้เรื่องราวของพระเจ้าและการถวายบูชาลบบาปมาจากบิดาของตนผู้ที่เคยเห็นพระเจ้าหน้าต่อหน้ามาก่อน แต่เนื่องจากคาอินไม่เชื่อฟังและชอบทำตามใจตัวเองหรือด้วยความมักง่าย คาอินจึงนำผักผลไม้มาถวายแทนที่จะถวายด้วยสัตว์ พระคัมภีร์กล่าวว่าถ้าไม่มีการหลั่งโลหิตก็ไม่มีการอภัยบาป
ผมจะสรุปวิญญาณคาอินว่าเป็นวิญญาณการทำตามอำเภอใจหรือ วิญญาณแห่งการไม่เชื่อฟัง หลายคนที่รับใช้พระเจ้าแต่รับใช้ตามใจตัวเอง เราต้องยอมรับความจริงอย่างหนึ่งว่า ถ้าการงานหรือการรับใช้ของเราไม่ถูกตั้งอยู่บนพระวจนะของพระเจ้าแล้ว สิ่งที่เราทำก็จะกินลมกินแล้งและยิ่งไปกว่านั้น พระเจ้าก็จะกล่าวกับเราว่า เราไม่รู้จักเจ้า เจ้าผู้กระทำความชั่ว ในภาษาเดิมคำว่าผู้กระทำความชั่วคือ ผู้ที่กระทำตามใจตัวเองโดยไม่ถูกต้องตามพระคัมภีร์ของพระองค์

ข. วิญญาณเอซาว หรือวิญญาณการดูถูกพระเจ้า หรือดูถูกการเจิมของพระเจ้า
ผมจะสรุปให้เห็นภาพดังนี้ เอซาวเห็นคุณค่าของสิทธิบุตรหัวปีด้อยไปกว่า ถั่วแดงเพียงถ้วยเดียว หมายความว่าเขาดูถูกการเจิมของพระเจ้าโดยการไม่เห็นคุณค่าของมันหรือ เห็นคุณค่าของวัตถุต่างๆในโลกนี้สูงกว่าพระเจ้าหรือการเจิมของพระองค์ ตัวอย่างเช่นบางคนดูถูกการเจิมหรือพระพรฝ่ายวิญญาณโดยเห็นว่ามีค่าน้อยกว่า เงินจำนวนหนึ่งหรือ บ้านหลังหนึ่งหรือรถที่สวยๆคันหนึ่ง
พระวิญญาณบริสุทธิ์ตรัสว่าใน ยุคสุดท้ายวิญญาณเอซาวจะทะวีคูณมากขึ้น

ค. วิญญาณพี่ชายของโยเซฟ หรือวิญญาณขึ้อิจฉา
แท้จริงเราจะเห็นว่าโยเซฟเองก็มีทำไม่ถูกมากมาย เช่นชอบเอาเรื่องความผิดของพี่ชายไปฟ้องพ่อ ละอื่นๆอีกมากมาย แต่พระคัมภีร์ก่าวว่า ยาโคบรักโยเซฟมากว่าบุตรคนอื่นๆของเขา โดยที่เขาซื้อเสือคุมหลากสีให้โยเซฟ ทำให้บรรดาพี่ชายอิจฉา และจับโยเซฟขายไปเป็นทาสที่อียิปต์

ง. วิญญาณเอลีอับ หรือวิญญาณการรักษาหน้า หรือการทำเพื่อได้หน้าตา
พระคัมภีร์กล่าวว่า เอลีอับเป็นพี่ชายคนโตของดาวิด เป็นคนที่มีรูปร่างใหญ่โต และหน้าตาดีเหมาะเป็นกัตริย์ แม้กระทั้งซามูเอลเองก็คิดว่าเขาน่าจะเป็นกษัตรย์ แต่พระเจ้ากล่าวว่าพระองค์ไม่ได้เลือกเขา แต่พระองค์ทรงเลือกดาวิด เมื่อดาวิดนำข้าวของไปให้พี่ชายทีสหนามรบเขาได้เห็นโกลิเอดที่ท้าทายทหารของชนชาติอิสราเอล ทำให้ดาวิดโกรธและต้องการออกไปสู้รบกับเขา แต่เมื่อเอลีอับได้ยิน เขาด่าดาวิดอย่างมาก ดูเหมือนเขาหว่งใยต่อน้องชายคนเล็กอย่างมาก แต่แท้ที่จริง เขากลัวเสยหน้าที่เป็นพี่ชายคนโตแต่ไม่กล้าต่อสู้กับโกลิเอดได้ และเอลีอับเองก็รู้อยู่แก่ใจว่า ดาวิดสามารถฆ่าสิงห์โตได้ และเขาถูกเจิมเป็นกษัตรย์ของอิสราเอล
หลายคนให้คำแนะนำหรือตักเตือนบางอย่างดูเหมือนหวังดีและเป็นห่วงแต่แท้ที่จริง เป็นการพูดจากวิญญาณแห่งการกลัวหน้าแตก หรือหลายคนรับใช้เพื่อต้องการโชว์หรือให้คนยกย้อง

จ. วิญญาณการเน้นการกระทำ ลูกา 15
น้องชายคนเล็กเป็นคนที่เกเร แต่ในที่สุดกลับใจอย่างแ้ท้จริงและเป็นผู้ที่ได้รับมรดกที่พ่อมอบให้ (แหวนตราประทับ) ส่วนพี่ชายคนโต ดูเหมือนเชื่อฟังแต่มีท่าที่ที่ผิดอย่างมาก โดยคิดว่าการที่เขาทำงานอย่างหนักและเชื่อฟังอย่างมากโดยไม่เคยขัดใจพ่อ จะทำให้พ่อชืนชมและยกมรดกให้ แต่เขาคิดผิด
ผู้เชื่อหลายคนรับใช้อย่างมากและเหน็ดเหนือย แต่ตั้งอยู่บนความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกต้อง หรือหลายคนรับใช้พระเจ้าโดยไม่มีความสัมพันธ์สนิทสนมกับพระองค์เลย งานรับใช้หรือพันธกิจของหลายคนแทบจะเป็นรูปเคารพ

วิญญาณทั้งห้าที่กล่าวมาอย่างสรุปข้างบนนี้เป็นวิญญาณศาสนาที่ร้ายกาจและทำให้หลายคนไม่สามารถไปถึงน้ำพระทัยของพระเจ้าได้ ท่านต้องกลับใจและขอให้พระวิญญาณบริสุทธิ์จัดการมันออกไปในนามของพระเยซูคริสต์

ของประทานจากพระเจ้าสามมิติ

2010-04-25T23:56:00.000-07:00

ในพระธรรม 1โครินธ์ 12: 5-7 ในภาษาเดิมจะสามารถสรุปได้ดังนี้
- ของประทานมีต่างๆกันแต่มีพระวิญญาณองค์เดียวกัน
- งานรับใช้มีต่างๆกันแต่มีองค์พระผู้เป็นเจ้าองค์เดียวกัน
- การกระทำหรือ ภาระใจในการกระทำมีต่างๆกันแต่มีพระเจ้าองค์เดียวกัน

เนื่องจากภาษาไทยอาจไม่ได้ใช้คำที่เจาะจงทำให้เข้าใจยากบ้าง แต่ในภาษาเดิมนั้นจะเข้าใจได้ดังนี้
ของประทานจากพระวิญญาณบริสุทธิ์มีต่างกันแต่มาจากพระวิญญาณองค์เดียวกันเพื่อประโยชน์ร่วมกัน
งานรับใช้ หมายถึงการรับใช้พระกายส่วนอื่นๆ หรืออาจพูดให้เข้าใจง่ายคือ การเสริมสร้างและรับใช้บรรดาผู้เชื่อ มีต่างกัน แต่มาจากพระเยซูองค์เดียวกัน
และภาระใจในการกระทำสิ่งต่างๆ(นิสัย)นั้นแตกต่างกันแต่มาจากพระเจ้าพระบิดาองค์เดียวกัน
เพื่อความเข้าใจง่ายผมอยากอธิบายของประทานจากพระเจ้าตรีเอกนุภาพดังนี้

ก. ของประทานจากพระบิดา โรม 12. 6- 8

เป็นของประทานแห่งการทรงสร้าง พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ทุกคนตามพระฉายาของพระองค์ (ปฐก 1) เมื่อพระองค์ทรงสร้างมนุษย์ทุกคนหมายถึงทั้งผู้ที่เชื่อและคนที่ไม่เชื่อทุกคนในโลกนี้ พระองค์ทรงสร้างเขาและสร้างบุคลิก ให้แต่ละคนมาด้วย
ของประทานนี้เป็นของประทานที่พระเจ้ามอบให้มนุษย์ทุกคนในโลกนี้ทั้งผู้ที่เชื่อและผู้ที่ไม่เชื่อ ข้อแตกต่างกันระหว่างผู้เชือและผู้ที่ไม่เชื่อคือ ผู้ที่ไม่เชื่อนั้นจะใช้ของประทานนี้เพื่อตัวเองและเพื่อซานตาน เนื่องจากมนุษย์ทุกคนตกอยู่ใต้อำนาจของความบาปและซาตาน ส่วนผู้ที่ได้รับการใถ่แล้วนั้นเขาจะค่อยๆเรียนรู้ที่จะเติบโตขึ้นในการเจิมของของประทานที่ตัวเองมีเพื่อพระเจ้าและแผ่นดินของพระองค์ หมายถึงเพื่อประโยชน์ของผู้เชื่อคนอื่นๆ
ของประทานนี้มีชื่อเรียกต่างกัน เช่นของประทานแห่งการใถ่เพราะต้องใถ่โดยกางเขนเท่านั้นถึงจะสามารถใช้การเพื่อพระเจ้าได้ บางครั้งเรียกว่าของประทานแห่งการทรงสร้างจากพระบิดา บางครังเรียกว่าของประทานแห่งภาระใจ และบางครั้งอาจเรียกเพื่อความเข้าใจง่ายว่า ของประทานแห่งบุคลิกภาพนั้นเอง แสดงว่าของประทานนี้จะให้เรารู้ว่าเรามีนิสัยและบุคลิกอย่างใด
ของประทานนี้สามารถแบ่งออกเป็น 7 อย่าง แต่ละคนมีอย่างหนึ่งอย่างใดเท่านั้นครับ (ผมกล่าวถึงแบบย่อๆครับ)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบผู้เผย (ตรงไปตรงมา)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบผู้ปรนิบัติ(ชอบปรนิบัตรับใช้คนอื่น)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบครู(มีเหตุมีผลไม่เชื่ออะไรง่าย)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบผู้ตักเตือน(เข้ากับคนแปลกได้ง่ายและไม่ชอบพูดตรงๆ)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบผู้ให้(มีมุมมองทางด้านธุรกิจที่แตกต่างและคมชัดกว่าคนอื่่น)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบผู้ครอบครอง(มีความสามารถจัดการสูง)
- ของประทานบุคลิกภาพแบบผู้เมตตา(เมตตาสูง)

ข. ของประทานจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ 1โครินธ์12: 7-11

ของประทานนี้ถ้าจะให้เข้าใจอย่างถูกต้อง ต้องกล่าวว่าของประทานแห่งการสำแดงของพระวิญญาณบริสุทธิ์ หมายถึงผู้ที่รับเชื่อในพระเยซูเท่านั้นที่จะมีของประทานนี้ และจุดประสงค์ของของประทานนี้ก็เพื่อประโยชน์ของคริสตจักรภาพรวม หมายความว่าพระวิญญาณจะสำแดงตามน้ำรพะทัยของพระองค์เพื่อประโยชน์ของ ผู้อื่นหรือพระกายของพระคริสต์ และบ่อยครั้งของประทานนี้พระวิญญาณจะสำแดงเพื่อเป็นการยืนยันว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้า
การสำแดงของ ของประทานนี้สามารถแบ่งออกเป็นสองอย่างคือ
- ผู้เชื่อทุกคนจะสามารถมีทั้ง 9 อย่างนี้ได้ตามแต่ความต้องการและน้ำพระทัยของพระวิญญาณ เช่น วันนี้นาย ก วางมือรักษาโรคได้แต่พรุ่งนี้เขากลับเผย และวันต่อไปเขาอาจ ทำการอัสจรรย์ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเผยได้ทุกคน หรือทำการอัสจรรย์ได้ทุกครั้ง
- ผู้เชื่อแต่ละคนจะมีเอกลักษณ์ของประทานนี้บางอย่าง เช่น ถึงแม้เขาจะทำได้ทั้ง 9 อย่าง แต่เขาจะมีบางอย่างเท่านั้นที่ทำบ่อยๆและเป็นเอกลัษณ์ของเขา ตัวอย่าง เผยบ่อยๆจนรู้ว่าคนนี้มีของประทานการเผยที่โดดเด่น

ค. ของประทานจากพระเยซู หรือของประทานแห่งการเป็นผู้นำ เอเฟซัส 4.11-12

ไม่ใช่ผู้เชื่อทุกคนจะมีของประทานนี้ แต่บางคนเท่านั้นที่พระเจ้าเรียกให้มาเป็นผู้นำเท่านั้น
ของประทานนี้เรียกว่าของประทานแห่งการเป็นผู้นำหรือของประทานพันธกรทั้งห้านั้นเอง เป็นของประทานจากองค์พระเยซูที่มอบให้แก่พระกายของพระองค์โดยให้บางคนเท่านั้นขึ้นมาเป็นผู้นำ (เป้าหมายของของประทานนี้เพื่อเสริมสร้างพระกายของพระเยซูให้เติบโตและรับใช้)
หัวใจของ ของประทานนี้คือนำพระกายของพระองค์ และจัดเตรียม อบรมผู้รับใช้หรือผู้เชื่อให้รับใช้ในสิ่งที่พระเจ้าต้องการ
เราต้องเขาใจว่า ผู้เชื่อทุกคนคือผู้รับใช้ ไม่ใช่ผู้นำคือผู้รับใช้ ส่วนของประทานพันธกรทั้งห้าคือผู้ที่เป็นแบบอย่างในการรับใช้ และเป็นผู้สอนฝืกอบรม ผู้เชื่อให้รับใช้
ของประทานนี้มีความสำคัญเหมือนกัน และเท่าเทียมกัน โปรดจำว่านี้ไม่ใช่ตำแหน่งแต่เป็นของประทาน เมื่อกล่าวว่าเป็นของประทาน ความหมายคือสำคัญเหมือนกัน และเราต้องเข้าใจอีกว่าไม่ใช่ผู้เชื่อทุกคนมีของประทานนี้แต่มีบางคนเท่านั้น
ผมได้พูดถึงของประทานนี้ระเอียดใน บทความที่ผ่านมาแล้วในที่นี้ผมจะไม่พูดซ้ำอีก แต่จะสรุปให้เห็นว่าของประทานของการเป็นผู้นำนั้นมี 5 อย่างคือ
- อัครทูต
- ผู้เผย
- ครู
- ผู้ประกาศ
- ศิษยาภิบาล

ความหมายที่แท้จริงของคริสตจักร

2010-04-25T22:16:00.000-07:00

เมื่อพูดถึงคริสตัจกร คริสเตียนหลายคนเข้าใจว่า ตัวอาคารที่ใช้สำหรับการประชุมของคริสเตียน หรือหน่วนงานองค์กรนิติบุคคลที่ได้รับการรับรองจากหน่วยงานรัฐ และคริสตจักรในความหมายของภาษากริกคือ กลุ่มคนที่ถูกเรียกออกมาเพื่อบางอย่าง หรือคริสตจักรคือคริสเตียนกลุ่มหนึ่งที่ถูกเรียกออกมาจาโลกนี้ จริงๆแล้วความหมายดังกล่าวไม่ได้ผิดแต่อย่างได แต่เป็นความหมายที่ไม่ครบถ้วนตามความหมายของภาษาฮิบรู
คำว่าคริสตจักรในความหมายของภาษาฮิบรู หมายถึงชุมชนของอิสราเอล ในความหมายกว้างๆ หรือความหมายที่เจาะจงคือ ชุมชนของอิสราเอลที่เชื่อในพระเมสิยาห์หรือพระคริสต์นั้นเอง ถ้าเราจะลงลึกในความหมายของคำว่าคริสตจักรในบริบทของคนฮิบรู เราจะเห็นว่ามีความหมายเกี่ยวข้องกับ อาณาจักรของอิสราเอล หรือ บ่อยครั้งที่พระเยซูกล่าวถึงคือ แผ่นดินของพระเจ้า
สำหรับคนยิว คำว่าแผ่นดินของพระเจ้า และแผ่นดินสวรรค์ มีความหมายเดียวกัน คนยิวจะเข้าใจว่า เมื่อกล่าวถึงแผ่นดินสวรรค์ก็มีความหมายว่าเป็นแผ่นดินของพระเจ้านั้นเอง เนื่องจากคนยิวจะระมัดระวังอย่างมากในการใช้คำว่าพระเจ้าจึงหลายครั้งจะใช้คำว่าสรรค์แผ่น
และหัวใจของแผ่นดินของพระเจ้าคือ การที่มีพระเจ้าทรงเป็นกษัตริย์ครอบครองนั้นเอง นี้เป็นเหตุผลที่เมื่อชนชาติอิสราเอลต้องการมีกษัตริย์ที่เป็นมนุษย์ ทำให้พระเจ้าโกรษและกล่าวว่าเขากบฏต่อพระองค์
พระคัมภีร์ใหม่หลายครั้งกล่าว่า พระเยซูทรงเป็นศรีษะของคริสตจักรหรือ พระเยซูทรงเป็นศรีษะของชุมชนของพระเมสิยาห์ คำว่าศรีษะมีความหมายเดียวกันกับ กษัตริย์ เช่น หลายครั้งพระคัมภีร์กล่าวว่า ศรีษะของซีเรียคือดามัสกัส และศรีษะของดามัสกัสคือกษัตริย์ที่ปกครองอยู่ในเวลานั้น
สรุปให้เข้าใจง่ายคือ คริสตจักรคือชุมชนที่มีพระเมสิยาห์หรือพระคริสต์ทรงเป็นกษัตริย์หรือศรีษะนั้นเอง
คริสตจักรคือชุมชนอิสราเอลที่แท้จริง

เมื่อกล่าวถึงชุมชนอิสราเอลที่แท้จริง มีสองประเด็นที่สำคัญมากๆที่เราต้องเข้าใจคือ
- ไม่ใช่ทุกคนที่มีสัญชาติอิสราเอล จะเป็นอิสราเอลที่แท้จริงในความหมายของพระคัมภีร์ แล้วคำว่าอิสราเอลที่แท้จริงคือใคร คำตอบจากพระคัมภีร์แสดงให้เห็นชัดว่า คนยิวที่เชื่อว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธ ทรงเป็นพระเมสิยาห์หรือพระคริสต์ นั้นคืออิสราเอลที่แท้จริง
- เราคือคนต่างชาติโดยกำเนิด และถูกผนวกเขากับชุมนุมชนของอิสราเอลที่แท้จริงผ่านทางความเชื่อ ที่เชื่อว่าพระเยซูชาวนาซาเร็ธทรงเป็นพระเมสิยาห์ ซื่งเป็นพระเจ้าที่มาตายไถ่บาปเราที่ไม้กางเขน และฟื้นขึ้นจากความตายในวันที่สาม

ประเด็นสำคัญของคนยิว ไม่ใช่เรื่องคำสอนว่าพระเมสิยาห์คือใคร เพราะคนยิวทุกคนล้วนถูกสอนมาตั้งแต่เด็กๆมาแล้วว่า พระเมสิยาห์ทรงเป็นพระเจ้าที่จะมาไถ่บาปมนุษย์และจะสร้างอาณาจักรของพระองค์ขึ้นอย่างแท้จริง คำว่าอาณาจักรของพระเจ้านั้นคือ คริสตจักร แต่ประเด็นทีสำคัญที่สุดของคนยิวคือ ต้องเชื่อว่าพระเมสิยาห์นั้นเสด็จมาแล้วเมื่อสองพันปีที่ผ่านมา เพราะคนยิวหลายคนไม่เชื่อว่าเยซูชาวนาซาเร็ธทรงเป็นพระเมสิยาห์
แต่ประเด็นสำคัญของคนต่างชาติคือ เราไม่ค่อยเข้าใจในความหมายที่แท้จริงของคำว่า พระเมสิยาห์อย่างที่พระคัมภีร์กล่าวไว้หรือเข้าใจอย่างที่คนยิวเข้าใจกัน และสิ่งสำคัญอีกอย่างเราไม่ค่อยเข้าใจในความหมายของคำว่าคริสตจักรอย่างที่ คนยิวและผู้เชื่อยุคแรกเข้าใจกัน

คำว่าคริสตจักรแท้จริงแล้วก็คือแผ่นดินของพระเจ้านั้นเอง หลายคนในทุกวันนีไม่เข้าใจในความหมายแผ่นดินของพระเจ้าและคริสตจักรอย่างแท้จริง เหตุผลหลักอย่างหนึ่งก็คือเรามีมุมมองของคนต่างชาติ และฝรังที่นำความรอดของพระเยซูคริสต์เข้ามาประกาศในบ้านเราก็มีมุมมองของฝรังที่มีรากฐานการมองแบบกริก

เราต้องกับไปสู่รากความเชื่อแบบยิว นี้คือสิ่งที่ผมได้รับการเปิดเผยจากพระเจ้าผ่านทางนิมิตและความฝัน ผมเห็นพระเยซูทั้งทางตรงและผ่านทางนิมิตความฝัน และพระองค์ทรงให้ภาระใจนี้กับผมคือ การรื้อฟื้นคริสตจักร โดยเฉพาะเรื่องการนำแบบพันธกรทั้งห้าและการกับคืนสู่รากความเชื่อแบบยิว

สิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตอันใกล้

2010-04-13T03:41:00.000-07:00

ผมอยากจะแบ่งปันบางอย่างให้ท่านผู้อ่านช่วยอธิษฐานเผื่อ สิ่งที่พระวิญญาณบริสุทธิ์สำแดงให้ผมทั้งทางตรงและทางอ้อมดังนี้

- ในอนาคตอันใกล้นี้ เอเซียจะกลายเป็นศูนย์กลางของการฟื้นฟูทางด้านจิตวิญญาณ และทางด้านเศรษฐกิจของโลก โดยเฉพาะประเทศจีนจะกลายเป็นมหาอำนาจทางด้านเศรษฐกิจของโลก อเมริกาจะสูญเสียอำนาจทางด้านความเป็นเจ้าทางด้านเศรฐกิจและการเมือง แต่สิ่งเหล่านี้จะดำเนินไปไม่นาน พระเยซูก็จะเสด็จกลับมาครั้งที่สอง

- การฟื้นฟูของโปรแตสแตนท์สมัยมาติน ลูเธอร์ที่ยูโรป เปรียบเหมือนเทศกาลปัสกา หัวใจของปัสกาคือพระเยซูมาตายไถ่บาป การรื้อฟื้นของกลุ่มเพนเตคอสต์ที่ถนนอาซูซาที่สหรัฐอเมริกา เปรียบเหมือนเทศการเพ็นเตคอสต์ ส่วนสิ่งที่จะเกิดขึ้นที่เอเชียในอนาคตอันใกล้เปรียบเหมือนเทศกาลฉลองพระวิหาร ซึ่งเป็นเทศกาลที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับคนยิว การฟื้นฟูที่จะเกิดขึ้นที่เอเชียจะยิ่งใหญ่กว่าทุกการฟื้นฟูในโลกนี้ แต่ทุกสิ่งจะไปจบในที่ที่เป็นจุดเริ่มต้น คือกรุงเยรูซาเล็มแล้วพระเยซูจะเสด็จกลับมา

- คืนหนึ่ง ผมฝันเห็นการฆ่าล้างเผาพันธุ์ที่เอเชีย อย่างน่ากลัวมาก พระวิญญาณตรัสกับผมว่าซาตานพยายามขัดขวางแผนการของพระเจ้าเพราะมันรู้ว่าพระเจ้ากำลังฟื้นฟูใหญ่ที่เอเชีย

- ซาตานพยายามดึงคนทั้งโลกออกจากพระเจ้า โดยการล่อล่วงสามอย่าง อย่างแรกคือการซึ้อขายสินค้าใหม่ๆ(shopping) อย่างที่สองคื การท่องเที่ยว รวมถึงสปาและธุรกิจความงาม และอันที่สามคือ อุดมการนิยมหรือความชอบธรรมแบบมนุษย์

- ครั้งหนึ่ง ผมฝันเห็นการเสด็จกลับมาของพระเยซู เป็นความยินดีอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ดำเนินในทางของพระองค์ และเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากๆสำหรับคนที่ไม่เชื่อและคริสเตียนบางคนที่ไม่เชื่อฟัง ผมเห็นการแยกแกะออกจากแพะที่น่ากลัวมากๆ พระองค์ตรัสกับผมว่าเราจะแยกข้าวสาลีและข้าวละมานออกจากกัน หมายถึงผู้ที่เชื่อจริงและดำเนินตามพระวิญญาณและผู้ที่ดำเนินตามศาสนาพิธีและไม่เชื่อฟัง

- จะมีการฟื้นฟูใหญ่ในประเทศไทย ผมเห็นการเจิมสามอย่างที่พระเจ้าเทลงมาเหนือผู้รับใช้คนไทย(มีบางคนที่ผมรู้จักและไม่รู้จักด้วย) คือหนึ่งเครื่องเทศแห่งการอธิฐานวิงวอน สองน้ำมันเจิมแห่งการเผยพระวจนะ และสามการเก็บเกี่ยวที่ยิ่งใหญ่

ผู้เชื่อหรือผู้รับใช้ตกนรกได้หรือไม่

2010-03-25T19:57:00.000-07:00

ผ่านมาเราพูดแต่เรื่องที่บางคนบอกว่าไกลตัวไปนิด ถึงแม้ว่าในความเป็นจริงแล้วไม่ได้ไกลตัวเลย แต่เป็นเรื่องที่ลึกไปหน่อยสำหรับบางคนที่ตามไม่ทัน วันนี้ผมจะพูดเรื่องที่ไกล้ตัวและเป็นเรื่องที่หลายคนให้ความสนใจเป็นอย่างมาก และเป็นเรื่องที่คริสเตียนต่างคณะนิกายก็มีหลักข้อเชื่อแตกต่างกัน บางคนจะบอกว่าในเมื่อแต่ละคณะนิกายเชื่อต่างกันแล้ว จะพูดถึงมันทำไม คำตอบก็ง่ายๆคือ ไม่สำคัญว่าคณะนิกายเราสอนอย่างไร แต่สำคัญว่าพระคัมภีร์สอนอย่างไร บางคนอาจแย้งว่าทุกคณะก็ล้วนแต่ตีความมาจากพระคัมภีร์ทั้งนั้นแหละ ใช่แล้วครับทุกคณะเอามาจากพระคัมภ์ แต่ความต่างอยู่ที่การเปิดเผยของพระวิญญาณบริสุทธิ์ หรือพูดแบบตรงไปตรงมาก็คือในที่นี้จะตอบตามทัศนคติของกลุ่ม New wineskin หรือกลุ่ม Second apostolic reformation ซื่งเป็นกลุ่มที่เชื่อเรื่องการรื้อฟื้นคริสตจักรนั้นเองครับ

ก่อนอื่นผมอยากให้เรามาดูว่าคริสเตียนในโลกนี้มีความเชื่ออย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ (คือ เชื่อแล้วมีโอกาศตกนรกไม หรือผู้รับใช้มีโอกาศตกนรกได้หรือไม่) โดยทั่วไปแล้วคริสเตียนสามารถแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆคือ
- กลุ่มที่เชื่อว่า เมื่อเราเชื่อพระเจ้าแล้วจะไม่มีทางตกนรกได้เลย ยิ่งเป็นผู้รับใช้พระเจ้ายิ่งไม่มีทางเลยเพราะมีงานรับใช้เป็นการประกัน หรือพูดแบบเข้าใจง่ายๆคือ รอดแล้วรอดเลย กลุ่มนี้ยึดตามหลักคำสอนของ คาวินนั้นเอง และกลุ่มนี้ถือว่าเป็นกลุ่มใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน เป็นศาสนศาตร์แบบดั่งเดิม (classical theology) ที่สอนในโรงเรียนพระคัมภีร์ทั่วไปเป็นส่วนใหญ่
กลุ่มนี้จะแบบออกเป็นสองกลุ่มย่อยอีกคือ พวกทีเชื่อว่าพระเจ้าเป็นผู้กำหนด และรู้ล่วงหน้าว่าใครจะรอดหรือไม่รอดบนพื้นฐานความยิ่งใหญ่ของพระองค์ หรือจะเรียกว่าทฤษฎีพระเจ้ากำหนดไว้ล่วงหน้า (predestination) และพวกที่เชื่อว่าพระเจ้าเป็นผู้กำหนดทุกสิ่งและ เน้นลงไปมากกว่านั้นอีกคือ พระองค์เป็นผู้กำหนดแม้กระทั้งใครจะขึ้นสวรรค์ และใครจะตกนรกอีก เป็นทฤษฎีที่เรียกว่าพระเจ้ากำหนดทั้งนรกและสวรรค์ (Double predestination) ปัจจุบันความเชื่อดั่งกล่าวจะลดน้อยลงไปมากที่เดียว

- กลุ่มที่เชื่อว่า รอดแล้วก็หลงหายได้ หมายความว่าคนที่บังเกิดใหม่แล้วและรักพระเจ้าอย่างสุดใจ หรือบางคนอาจรับใช้พระเจ้าแบบสุดๆก็หลงหายได้ หรือมีสิทธ์ตกนรกได้ กลุ่มนี้ยึดตามหลักคำสอนของ อามิเนียน หรือทฤษฎีของอามิเนียน และทฤษีนี้จะสอนตามโรงเรียนพระคัมภีร์บางแห่งเท่านั้นเพราะไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับเท่าไร

กิจการ 3:21 กล่าวว่า ก่อนพระเยซูเสด็จกลับมานั้นพระองค์จะรื้อฟื้นคริสตจักรของพระองค์ขึ้น นั้นหมายความว่าความเชื่อที่ถูกต้องเรื่องนี้ก็จะถูกรื้อฟื้นขึ้นด้วยเช่นกัน กลุ่มที่เกาะติดการรื้อฟื้นของพระเจ้าอย่างจดจ่อคือ กลุ่ม New wineskin หรือ Second apostolic reformation เชื่อกันอย่างไร
C. Peter Wagner ประทาน International Coalition of Apostles (มีอัครทูตที่โด่งดัง ร้อยกว่าคนทั่วโลกเป็นสมาชิก ตัวอย่างเช่น Chuck Pierce , Bill Hamon , Dutch Sheets, Cindy Jacob, Tom Hess, James Goll และคนอื่นๆอีกมากมายที่เรารู้จักและไม่รู้จัก) กล่าวในหัวข้อ A new Theological Breakthrough (God has an open mind) สรุปใจความได้ดั่งนี้
แต่ก่อนผมถูกสอนมาแนวที่เรียกว่า ศาสนาศาสตร์แบบอนุรักนิยมหรือแบบดั่งเดิม (Classic Theology) ที่เชื่อว่าพระเจ้าเป็นผู้กำหนดทุกอย่างล่วงหน้าในอำนาจอธิปไตยของพระองค์ แต่ผมต้องกลับใจ เมื่อพระเจ้าเปิดเผยให้ผมเห็นว่าพระองค์ทรงเป็นพระเจ้าแห่งการเปิดใจก้วาง(รวมทั้งความคิดก้วางด้วย) (Open mind) ทุกอย่างเป็นไปได้สำหรับพระองค์ และนักอธิษฐานวิ่งวอนมีส่วนสำคัญมากต่อการเปลี่ยนแปลงหรือตัดสินใจของพระองค์ ตัวอย่างเหตุการต่างๆในพระคัมภีร์เช่น เหตุการในสวนเอเดน เหตุการน้ำท่วมโลก อับราฮามบนภูเขาMoriah (ปฐก 22) เรื่องวัวท้องคำ(อพยพ 32) การต่ออายุให้กษัตริย์ Hezekiah (2พกษ 21;1) การทดลองใจโซโลมอน เเรื่องความถ่อมใจของกษัตริย์ เรโฮโบอัม เรื่องโยนาห์ พระธรรมเยเรมีบทที่ 18 และพระธรรมตอนอื่นๆแสดงให้เห็นว่า พระเจ้าเป็นพระเจ้าแห่งการเปิดใจกว้าง ทุกสิ่งเปลี่นแปลงได้เสมอ และพระองค์จะกระทำสิ่งต่างๆตามการอธิษฐานวิ่งวอนของนักอธิษฐานวิ่งวอน

เราจะเห็นแล้วว่ากลุ่มที่เกาะติดกับการรื้อฟื้นของพระเจ้าเชื่อว่าทุกสิ่งเป็นไปได้เสมอ สิ่งนี้รวมถึงความรอดด้วย เราจะมาดูพระคัมภีร์กล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้อย่างไรบ้าง
1. พระธรรมมิทธิว 7:21-23 กล่าวอย่างชัดเจนว่าไม่ใช่ทุกคนที่เผยพระวจนะได้(ภาษาเดิม) ขับผีได้ ทำการอัศจรรย์ต่างๆได้ และรับใช้อื่นๆอีกมากมายจะรอดอย่างแท้จริง แต่ตรงกันข้ามบางคนอาจถูกโยนลงบึงไฟนรก(คำว่าไปเสยให้พ้นหน้าเราในบริบทคือการลงโทษที่บึงไฟนรกนั้นเอง)
2. พระธรรมโรม 8:1 ภาษาไทยจะแปลว่าเหตุฉนั้นการลงโทษจึ่งไม่มีแก่คนทั้งหลายที่อยู่ในพระคริสต์แล้ว แต่ขาดประโยคที่ว่า ผู้ซึ่งไม่ดำเนินชีวิตตามเนื้อหนังแต่ดำเนินชีวิตตามพระวิญญาณบริสุทธ์ ภาษาไทยอาจเข้าใจว่าใครก็ตามที่อยู่ในพระคริสต์แล้ว(หมายความว่าบังเกิดใหม่แล้ว)จะไม่ถูกลงโทษแน่นอน แต่ความหมายภาษาเดิมคือ ผู้ที่ไม่ดำเนินตามเนื้อหนังหรือวิธีของโลกนี้ แต่ดำเนินชีวิตตามการะทรงนำของพระวิญญาณหรือกล่าวอีกอย่างคือให้พระเจ้าควบคุมชีวิตเราผ่านทางพระวิญญาณของพระองค์เท่านั้นที่จะไม่ถูกลงโทษ ส่วนผู้ที่ดำเนินชีวิตตามเนื้อหนังหรือตามค่านิยมของโลกนี้ก็ จะถูกลงโทษแน่นอน
3. มัทธิว 25:1-12 กล่าวเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนที่หมายถึงผู้เชื่อนั้นเอง ห้าคนฉลาด(มีความสนิทสนมกับพระวิญญาณ)ได้เข้าพิธีสมรสกับเจ้าบ่าวเป็นอุปมาหมายถึงพระองค์เอง ส่วนห้าคนที่โง่(เป็นผู้เชื่อที่ไม่มีความสนิทสนมกับพระวิญญาณ) ไม่ได้เข้าในพิธีสมรส
4. อุปมาเรื่องการแยกแกะออกจากแพะ(มัทธิว 25:31-46) อุปมาเรื่องการแยกแกะและแพะออกจากกันมีหลายความหมายแต่หนึ่งในนั้นคือเป็นการแยกผู้ที่เชื่อจริงและผู้ที่เชื่อแต่ไม่เชื่อฟังออกจากกัน เราจะเห็นว่าทั้งสองอยู่ด้วยกัน ในสายตาของมนุษย์เราจะแยกไม่ออกแต่เมื่อพระองค์เสด็จมาพระองค์ทรงรู้ว่าใครเป็นของพระองค์อย่างแท้จริง และผู้เชื่อจริงหรือแกะจะได้รับบำเหน็จแส่วนแพะจะถูกลงโทษ
5. อุปมาเรื่องการแยกเข้าละมานและเข้าสาลีออกจากกัน (มัทธิว 13:24-30) เป็นการแยกผู้เชื่อจริงและผู้ที่ไม่เชื่อจริงที่อยู่รวมกันในเวลานี้ออกจากกันในอนาคตเมื่อพระองค์เสด็จมา
6. ตัวอย่าง เดมาส(2ทิโมธี4:10) เดมัสเคยร่วมงานกับเปาโล เป็นทีมอัครทูต เคยรับใช้พระเจ้าด้วยความร้อนรนอย่างมาก แต่หลงรักโลก คำว่าหลงรักหมายความว่าไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเกิดขึ้นแต่เกิดจาการประมาดหรือการไม่ระวังนั้นเอง เมื่อค่านิยมโลกเข้ามาโดยไม่รู้ตัวและตัวเก่าเราที่เคยตึงที่กางเขากับฟื้นชีพโดยการยุยงของซาตาน เขาก็หันหลังให้พระเจ้าในที่สุด
7. เอเสเคียล 18:24 เมื่อคนชอบธรรมทำบาปและไม่กลับใจจะต้องตาย ไม่สำคัญว่าเคยทำดีอะไรมาบ้าง

เราจะเห็นแล้วว่า ความรอดเป็นของพระเจ้าถ้าเราทิ้งพระองค์เราก็ทิ้งความรอดด้วย และคำว่าผู้เชือ่คือผู้ที่ดำเนินชีวิตแห่งการเชื่อฟังพระเจ้าหมายถึงการเชื่อฟังพระวิญญาณบริสุทธิ์ทุกวัน
อีกสิ่งหนึงที่เมื่อผมใคร่ควรสิ่งนี้พระวิญญาณตรัสกับผมว่า
- ไม่ใช่ทุกคนที่เชื่อและอ้างว่าเป็นคริสเตียนหรือแม้กระทั้งกล่าวว่าเป็นผู้นำในคริสตจักรจะบังเกิดใหม่อย่างแท้จริง บางคนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการบังเกิดใหม่อย่างแท้จริงคืออะไร
- ไม่ใช่ทุกคนที่อ้างว่าเป็นผู้นำหรือเป็นผู้รับใช้ จะรับใช้เราอย่างแท้จริงเพราะบางคน เป็นผู้รับใช้ของคณะนิกาย บางคนรับใช้ตัวเอง บางคนกระเพาะของเขาและเกิยติยศชื่อเสียงเป็นพระเจ้าของเขา ถ้าเขาเป็นผู้รับใช้เราจริงเขาควรเชื่อฟังเราและยำเกรงเรามากกว่ามนุษย์

สำหรับคนที่รักและเชื่อฟัุงพระเจ้าอยู่แล้วจงมัึ่นใจเถิดว่าพระเจ้ารักษาท่านไว้ด้วยความรักของพระองค์
แต่สำหรับคนที่ดำเนินชีวิตตามเนื้อหนังจงกลับใจเสียใหม่เพราะโอกาศอาจจบลงเมื่อใดก็ได้
เป้าหมายของบทความเพื่อทุกคนจะได้ยำเกรงพระเจ้าและเชื่อฟังพระองค์ด้วยความรัก

ความเข้าใจผิดเนื่องจากการตีความหมายพระคัมภีร์ที่ผิด

2010-03-16T20:19:00.000-07:00

เนื่องจากสำเนาต้นฉบับภาษาเดิมมีหลายฉบับและแตกต่างกันบ้าง แต่โดยสรุปแล้วสำเนาเหล่านั้นเหมือนกันเกือบร้อยเปอร์เซ็น จะแตกต่างแค่บางถ้อยคำ ในบางข้อบางบทเท่าน้น สำเนาต้นฉบับบางฉบับจะมีข้อความมากกว่าอีกบางฉบับบางคำ หรือบางฉบับมีข้อความขาดไปบางคำ
พระคัมภีร์ภาษาอังกฤษบางฉบับและพระคัมภีร์ไทยเลือกเดินตามต้นฉบับที่มีข้อความน้อยกว่าบางถ้อยคำเพราะนักวิชาการกลุ่มนี้เชื่อว่า ถ้อยคำที่มากกว่านั้นเป็นการรเพิ่มเติมเข้ามาที่หลัง
ส่วนพระคัมภีร์ภาษาอังกฤษบางฉบับ และพระคัมภีร์หลายๆภาษาที่เก่าแก่เช่นภาษากริกปัจจุบันและภาษารัสเซียที่แปลตรงมาจากภาษากริกโบราณเมื่อประมานพันกว่าปีที่ผ่านมา เลือกใช้ต้นฉบับที่มีถ้อยคำมากกว่าเพราะเชื่อว่าเป็นต้นฉบับที่คัดมาดีกว่า และเชื่อว่าฉบับที่มีถ้อยคำบางถ้อยคำน้อยกว่านั้นเกิดจากการตกหล่นของการคัดลอกนั้นเอง เนืองจากสมัยก่อนยังไม่มีโรงพิม แต่จะคัดลอกด้วยมืออย่างระมัดระวัง
อีกเหตุผลสำคัญอย่างหนึ่งของการแปลที่แตกต่างกันไม่ใช่มากจากต้นสำเนาต้นฉบับที่แตกต่างกันเท่านั้น แต่มาจากกรอบความคิด และประสพการณ์ชีวิตของคนที่แปลที่ทำให้เกิดการลำเอียงในการแปล เช่นถ้าคนที่แปลมีความรู้เรื่องภาษาที่ดีแต่มีกรอบความคิดของคนไม่เชืออยู่ด้วยเนื่องจากพึงกลับใจใหม่ไม่นานและยังไม่มีประสพการณ์กับพระวิญญาณก็จะแปลแตกต่างออกไปได้
ในบทความนี้ผมจะกล่าวถึงพระคัมภีร์บางข้อที่พระคัมภีร์ไทยแปลแตกต่างอย่างมากกับ ฉบับ KJV ฉบับภาษากริกสมัยใหม่และฉบับภาษารัสเซียโบราณ RV ที่ถือว่าเป็นการแปลที่เก่าแก่มาก เก่ากว่า KJV ประมาณเจ็ดร้อยปี และเป็นภาษาที่มีโครงสร้างภาษาและใช้คำร่วมกันกับภาษากริกโบราณมากที่เดียว

ผมจะยกตัวอย่างข้อพระคัมภีร์บางตอนเท่านั้น ที่แปลแตกต่างจากภาษาไทยเพื่อความเข้าใจที่ก้วางขึ้น

1. พระธรรมโรม 8:1
ภาษาไทย: เหตุฉะนั้นการลงโทษจึงไม่มีแก่คนทั้งหลาย ที่อยู่ในพระเยซูคริสต์
KJV : "There is therefore now no condemnation to them which are in Christ Jesus, who walk not after the flesh, but after the Spirit.(เหตุฉะนั้นการลงทาจึ่งไม่มีแก่คนทั้งหลายที่อยุ่ในพระเยซูคริสต์ ผู้ซึ่งไม่ดำเนินตามเนื้อหนังแต่ดำเนินตามพระวิญญาณ)
RV แปลเหมือนกันกับฉบับ KJV

ความแตกต่างของการตีความหมาย
- ภาษาไทย หมายความว่าใครก็แล้วแต่ที่อยู่ในพระคริสต์ ที่เชื่อในพระเยซูจะไม่ถูกลงโทษไม่ว่าเขาจะดำเนินชีวิตอย่างไรก็ตาม ทำให้บางคนยิ่งอ้างพระคุณแล้วดำเนินชีวิตตามมีตามเกิดหรือแย่กว่านั้น บางคนเอาเป็นข้ออ้างในการทำบาป และดำเนินตามพิธีกรรมทางศาสนา
- RV และฉบับKJV แปลเพิ่มเติมว่า สำหรับที่ไม่ดำเนินตามเนื้อหนังแต่ดำเนินตามพระวิญญาณ หมายความว่าไม่ใช่ทุกคนที่อ้างตัวว่าเป็นผู้เชื่อและมาโบสถ์จะเข้าแผ่นดินสวรรค์จริง เพราะถ้าเรามาโบสถ์หรือรับใช้พระเจ้าตามหลักคำสอนที่ตกทอดมา และตามพิธีกรรมทางศาสนา และยิ่งไปกว่านั้นบางคนอ้างพระคุณเพื่อทำบาง พระเยซูพูดเองว่า ไม่ใช่ทุกคนที่รับใช้พระองค์ และเชื่อในพระองค์จะรอดอย่างแท้จริง (มัทธิว 7:21-23 , 24:4-5) คนที่จะไม่ถูกลงโทษคือคนที่ดำเนินตามพระวิญญาณบริสุทธิ์วันต่อวันไม่ใช่แค่สามชั่วโมงวันอาทิตย์เท่านั้น

2. พระธรรมฟีลิปี 3:10
ภาษาไทย : ข้าพเจ้าต้องการจะรู้จักพระองค์ และได้รับประสบการณ์ในฤทธิ์เดช เนื่องในการที่พระองค์ทรง คืนพระชนม์นั้น และร่วมทุกข์กับพระองค์ คือยอมตั้งอารมณ์ตายเหมือนพระองค์
KJV : "That I may know him, and the power of his resurrection, and the fellowship of his sufferings, being made conformable unto his death;"
RSV : "that I may know him and the power of his resurrection, and may share his sufferings, becoming like him in his death,"
RV แปลเหมือน RSV

ความแตกต่างของการตีความ
- ภาษาไทย : หลายคนเข้าใจผิดว่าการเป็นคริสเตียนต้องตั้งอารมณ์ตายเหมือนนักบวช ละแล้วซึ่งความยากและอารมณ์ทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นความรัก ความเกลียจ และเป็นเหมือนอรหัต ทำให้หลายคนเข้าใจว่าการเป็นคริสเตียนที่ดีคือการตั้งอารมณ์ตาย เวลานมัสการก็อย่าหัวเราะอย่าร้องให้เพราะเป็นเนื้อหนัง
- RSV KJV RV :แปลว่ายอมตายเพื่อพระองค์เหมือนอย่างที่พระองค์ยอมตายเพื่อเรา ความหมายคือพระเจ้าต้องการให้เราอยู่เพื่อพระองค์ไม่ใช่อยู่เพื่อตัวเราเอง และพระเจ้าต้องการให้เรารักพระองค์สุดจิตสุดใจสุดกำลังและสุดความคิด รวมทั้งอารมณ์ด้วย พระเยซูไม่ต้องการให้เราตายด้านทางด้านอารมณ์ความรู้สึก ทั้งในการรับใช้และการนมัสการเราควรมีอารมณ์รว่ม เพระองค์กล่าวว่า จงร้องให้กับคนที่ร้องให้ จงหัวเราะกับคนที่หัวเราะ พระเยซูเองพระองค์ก็มีความโกรษ และล้มข้าวของของพวกพ่อค้าที่วิหารที่ทำผิดเหล่านั้น

3. โรม 10: 17
ภาษาไทย : 10:17 ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้ก็เพราะการได้ยิน และการได้ยินเกิดขึ้นได้ก็เพราะการประกาศพระคริสต์
KJV: "So then faith cometh by hearing, and hearing by the word of God."
RV แปลเหมือน KJV
ความหมายที่แตกต่างของการตีความ
- ภาษาไทย : ความเชื่อตั้งอยู่บนการประกาศ เป็นสิ่งที่ดีและถูกต้อง เพราะถ้าเราไม่ได้ยินเรื่องราวของกางเขนเราก็จะรับเชื่อได้อย่างไร แต่นี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งและเป็นส่วนแรกของหัวใจของพระคัมภีร์เท่านั้น การที่ความเชื่อของเราตั้งอยู่บนการฟังเทศน์เท่านั้นจะไม่ให้เราก้าวต่อไปข้างหน้า แต่จะยึดให้เราเป็นเด็กฝ่ายวิญญาณตลอดไป การแปลแบบนี้ตั้งอยู่บนรากฐานของการประกาศ หรือผู้ประกาศ
- RV และ KJV: แปลว่า ความเชื่อเกิดจากการได้ยิน และการได้ยินมาจากพระคัมภีร์ หมายความว่าความเชื่อตั้งอยู่บนพระคัมภีร์ แน่นอนตอนแรกเราได้ยินจากการประกาศของผู้ประกาศทำให้เรารับเชื่อได้ แต่การที่เราจะเติบโตขึ้นในความเชื่อก้าวไปเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายวิญญาณนั้นเราต้องอ่านและศึกษาพระวจนะของพระเจ้า ไม่ว่าจะผ่านทางโดยตรงหรือทางอ้อม ไม่ใช่นั่งเทียนเชื่อเอาเอง

4. เฮ็บรู 6: 1-2
ภาษาไทย : เหตุฉะนั้นขอให้เราผ่านหลักธรรมเบื้องต้นแห่งคริสตศาสนา ไปสู่ความเป็นผู้ใหญ่ ไม่วางรากฐานซ้ำอีก คือเรื่องการกลับใจจากการประพฤติที่นำไปสู่ความตาย เรื่องความเชื่อในพระเจ้า
และคำสอนว่าด้วยพิธีล้างชำระ และพิธีวางมือ และการเป็นขึ้นมาจากตาย และการพิพากษาลงโทษเป็นนิตย์นั้น
KJV: "Therefore leaving the principles of the doctrine of Christ, let us go on unto perfection; not laying again the foundation of repentance from dead works, and of faith toward God,
Of the doctrine of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment."

ASV: "Wherefore leaving the doctrine of the first principles of Christ, let us press on unto perfection; not laying again a foundation of repentance from dead works, and of faith toward God,
of the teaching of baptisms, and of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment."
RV แปลเหมีอน ASV

ความหมายที่แตกต่างของการตีความ
- ภาษาไทย พิธีล้างชำระและพิธีวางมือ เป็นกรอบความคิดของคนไม่เชื่อ ที่เชื่อว่าการบัพติสมาเป็นการชำระล้างบาป การสอนแบบนี้เป็นการเน้นที่พิธีกรรมทางศาสนาและเน้นที่ผู้ทำพิธีที่ต้องเป็นบรรพชิตเท่าน้น เหมือนการปุกเสกของคนไม่เชื่อที่เน้นไปที่ผู้ทำพิธี
- ASV KJV RV คำว่าพิธีล้างชำระแปลว่าบับติสมาต่างๆนั้นหมายความว่ามีพิธีบัพติสมามากว่าหนึ่งอย่าง ผมจะสรุปให้เห็นสี่อย่างคือ บัพติสมาในน้ำ บัพติสมาในพระวิญญาร บัพติสมาด้วยไฟ และบัพติสมาเข้าในการทนทุกเพื่อพระคริสต์
ส่วนคำว่าพิธีวางมือ แปลว่า หลักคำสอนเรื่องการวางมือต่างๆ หมายความว่าคริสเตียนควรรู้จักและทำเป็น การวางมือสรุปได้ดังนี้ การวางมืออวยพร(ทุกคนทำได้) การวางมือรักษาโรค(ทุกคนทำได้) การวางมือด้วยความเชื่อเพื่อเผยพระวจนะ(ทุกคนทำได้) การวางมือเจิม(เน้นไปที่ผู้นำ) การวางมือแต่งตั้ง(หน้าที่ของผู้นำ)

5. อิสยาห์ 8:20
ภาษาไทย: ไปค้นพระโอวาทและถ้อยคำพยาน ดูเถิด แน่นอนทีเดียวคนที่ไปพูดเช่นนี้ ก็เป็นคนที่ไม่มีรุ่งอรุณเสียเลย
KJV: "To the law and to the testimony: if they speak not according to this word, it is because there is no light in them."
ASV: "To the law and to the testimony! if they speak not according to this word, surely there is no morning for them."
RV แปลเหมือน KJV
ความแตกต่างของการตีความ
- ภาษาไทย เห็นภาพระดับหนึ่งและอาจเข้าใจผิดได้
- KJV ASV RV แปลเพิ่มคำว่า ถ้าไม่พูดตามนั้น ไม่มีความสว่างในเขา หมายความว่าใครก็แล้วแต่ ไม่ว่าจะเป็นนักเทศน์หรือผู้นำ โดยเฉพาะผู้ที่เผยพระวจนะ ถ้าไม่พูดตามนั้น(ตามพระคัมภีร์)ไม่ได้มาจากพระเจ้า หมายความว่าถ้าเทศสอนหรือ เผยพระวจนะแตกต่างหรือขัดกับพระคัมภีร์แสดงว่าไม่ได้มาจากรพระเจ้า

6. อิสยาห์ 10;27
ภาษาไทย : และในวันนั้นภาระของเขาจะพรากไปจากบ่าของเจ้า และแอกของเขาจะถูกทำลายเสียจากคอของเจ้า" เขาขึ้นไปจากสะมาเรียแล้ว
KJV: 10:27 "And it shall come to pass in that day, that his burden shall be taken away from off thy shoulder, and his yoke from off thy neck, and the yoke shall be destroyed because of the anointing."
ASV: "And it shall come to pass in that day, that his burden shall depart from off thy shoulder, and his yoke from off thy neck, and the yoke shall be destroyed by reason of fatness."
RV แปลไกล้เคียง ASV
ความแตกต่างของการตีความ
- ภาษาไทย อาจตีความหมายได้แตกต่างกันออกกไปหลายอย่าง โดยเฉพาะคำว่าขึ้นไปสะมาเรีย
- KJV แทนคำว่าขึ้นไปสะมาเรีย จะแปลว่า โดยการเจิม จะสอดคล้องกับพระธรรมลูกา 4:18 โดยการเจิมของพระวิญญาณเราถึงสามารถหักแอกของวิญญาณชั่วต่างๆได้ ไม่ใช่โดยสติปัญญาและความรู้ของเราแม้ว่าเราจะรู้มากขหนาดไหนก็ตาม โดยเฉพาะการทำพิธีกรรมทางศาสนาวันอาทิตย์ของบรริพชิตก็ไม่สามารถทำได้ นอกจากโดยฤทธฺ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์เื้ท่านั้น

7. สุภาษิต 23:7
ภาษาไทย : เพราะเขาเป็นเหมือนคนที่คอยนับอยู่ข้างใน เขาพูดกับเจ้าว่า "จงกินและดื่มเถิด" แต่ใจของเขามิได้อยู่กับเจ้า
KJV: "For as he thinketh in his heart, so is he: Eat and drink, saith he to thee; but his heart is not with thee."
ASV: "For as he thinketh within himself, so is he: Eat and drink, saith he to thee; But his heart is not with thee."
RV เหมือน KJV ASV
ความแตกต่างของการตีความ
- ภาษาไทย เข้าใจตามนั้นเพราะแปลขาดไปประโยคหนึ่ง
- KJV ASV RV จะมีคำว่า เขาคิดอย่างไรก็เป็นอย่างนั้นเพิ่มเติมเข้ามา จากประสพการรับใช้ของผม ประโยคนี้เป็นความจริงมากที่สุด หลายคนทำอะไรไม่ได้และไม่ทำอะไรเลยเพราะเข้าคิดว่าเขาทำไม่ได้
คริสเตียนจำนวนมากถูกจำจองอยุ่ในคุกแห่งกรอบความคิดของเขา และอีกสิ่งหนึงที่ผมเป็นพยานได้ว่าผู้รับใช้ที่โดงดังหลายคนรวมทั้ง John C. Maxwell ก็เน้นพระคัมภีร์ข้อนี้ในการทำงาน

พระคัมภีร์มีความหมายมากต่อความเข้าใจและมิติฝ่ายวิญญาณ แต่ถึงอย่างไรก็ดีพระวิญญาณบริสุทธิ์คือผู้ที่จะอธิบายสิ่งทั้งปวงให้เราเข้าใจได้ถึงแม้เราจะอ่านพระคัมภีร์เล่มไหนก็ตาม

อย่าแยกพระคัมภีร์ของพระเจ้าออกจากกัน

2010-03-15T21:50:00.000-07:00

พระคัมภีร์ที่เราอ่านนั้นแบ่งออกเป็นสองภาค คือพระคัมภีร์เดิมและพระคัมภีร์ใหม่ ทั้งสองส่วนรวมเข้ากันเป็นพระคัมภีร์ที่สมบูรณ์

1.พระคัมภีร์เดิม ไม่ใช่พระคัมภีร์เก่าถึงแม้ว่าภาษาอังกฤษจะใช้คำเดียวกันคือ Old ก็ตาม เพราะทั้งสองความหมายแตกต่างกันอย่างมาก คำว่าพระคัมภีร์เก่า มีความหมายว่าใช้มานานหรืออาจไม่ใช้แล้วก็ได้ เช่นคำว่ากฎหมายเก่าแสดงว่าเลิกใช้กันมาแล้ว แต่แท้จริงแล้วทั้งหมดนี้ปัญหาอยู่ที่เราเป็นคนต่างชาติ(ไม่ใช่ยิว) พยายามเข้าใจความหมายต่างๆตามกรอบความคิดของเราที่เป็นต่างชาติ เราต้องกับไปดูว่าคนยิวที่เป็นคริสเตียน หรือคริสเตียนยุกแรกเขาเชื่อกันอย่างไร
ผู้เชื่อที่เป็นคนยิวนับถือและให้เกียติพระคัมภีร์เดิมอย่างมาก และถือว่าเป็นหลักด้วยซ้ำ เป็นแหล่งของการตรวจสอบทุกอย่างเลยก็ว่าได้ ในมุมนหนึ่งพระคัมภีร์ใหม่เองก็ถูกตรวจสอบโดยพระคัมภีร์เดิม หมายความว่าอย่างไร ความหมายก็คือ พระคัมภีร์เดิมเป็นต้นกำเนิดของพระคัมภีร์ใหม่ เป็นรากฐานของพระคัมภีร์ใหม่ ทุกอย่างที่ผู้เขียนพระคัมภีร์ใหม่เขียนขึ้นก็อ้างอิงมาจากพระคัมภีร์เดิม
พระคัมภีร์เดิมบันทึกเป็นภาษาเฮ็บรูเป็นส่วนใหญ่ แต่มีบางบทบางตอนบันทึกเป็นภาษาอาลาเมค และภาษาเคลเดีย

2. พระคัมภีร์ใหม่ เป็นการต่อ ยอดมาจากพระคัมภีร์เดิม เป็นสิ่งที่ทำให้พระคัมภีร์เดิมสมบูรณ์ เพราะพระคัมภีร์เดิมได้กล่าวไว้ล่วงหน้าว่า จะมีอะไรเกิดขึ้นในอนาคตที่พระเจ้าได้ทรงสัญญาไว้บ้าง และสิ่งเหล่านั้นก็สำเร็จในพระคัมภีร์ใหม่
หัวใจของพระคัมภีร์เดิมก็คือเตรียมทางให้กับพระคริสต์ที่จะมาบังเกิดเป็นมนุษย์เพื่อไถ่บาปมนุษย์และนำมนุษย์มาคืนดีกับพระเจ้า เพื่อนำแผ่นดินของพระองค์ลงมาปกครองโลกนี้ ส่วนหัวใจของพระคัมภีร์ใหม่คือ พระเยซูได้เสด็จมาทำตามสิ่งที่ได้สัญญาไว้ในพระคัมภีร์เดิม

เราจะเห็นว่าพระคัมภีร์เดิมและไม่แยกกันออกไม่ได้ ถ้าปราศจากพระคัมภีร์เดิมพระคัมภีร์ใหม่ก็เกิดขึ้นไม่ได้ และถ้าปราศจากพระคัมภีร์ใหม่พระคัมภีร์เดิมก็ไม่สมบูรณ์หรือสำเร็จดังที่สัญญาไว้
พระคัมภีร์ใหม่บันทึกเป็นภาษากริก แต่ของย้ำสิ่งที่พระเจ้าสำแดงให้ผมคือ ไม่ใช้ภาษากริกที่เป็นภาษาคลาสิกที่เพลโต และอริสโทโต และนักปัชญากริกคนอื่นๆใช้กัน แต่เป็นภาษากริกแบบผิดเพี้ยน กล่าวคือ เป็นยืมภาษากริกมาใช้บนกรอบความคิดแบบยิว พูดง่ายๆก็เหมือนฝรังพูดภาษาไทย บางครั้งอาจไม่ได้หมายความอย่างที่คนไทยคิดก็ได้ ดังนั้นเราอย่าไปเจาะลึกโดยศึกษาภาษากริกแบบนักปรัชญากริกใช้กัน แต่ให้เราจดจ่อว่าความหมายและกรอบความคิดดังเดิมที่ยกมาจากพระคัมภีร์เดิมที่เขียนเป็นภาษาเฮ็บรูว่าอย่างไร

เราจะศึกษาพระวจนะของพระเจ้าอย่างไร
- เราต้องเชื่อและให้เกียติพระคัมภีร์เดิม เราต้องศึกษาและเทศสอนพระคัมภีร์เดิมเหมือนกับพระคัมภีร์ใหม่ สิ่งที่น่าเป็นห่วงอย่างหนึ่งในพระกายของพระคริสต์คือ ผู้รับใช้ส่วนใหญ่จะเทศสอนแต่พระคัมภีร์ใหม่เพราะคิดว่าสำคัญกว่าและเข้าใจว่าพระคัมภีร์เดิมไม่มีความจำเป็นอีกต่อไปแล้ว เพราะทุกอย่างสำเร็จที่พระคัมภีร์ใหม่หมดแล้ว และในทางตรงกันข้ามบางคนเน้นแต่พระคัมเดิมจนไม่สนใจคำสอนของพระคัมภีร์ใหม่ ท่านที่อ่านที่รักนี้เป็นกลลวงอันใหญ่ของซาตาน
- เราจะเข้าใจพระคัมภีร์ใหม่อย่างแท้จริงเมื่อเราศึกษาพระคัมภีร์เดิม เพราะเป็นแห่ลงพระสัญญาที่สำเร็จในพระคัมภีร์ใหม่ และเช่นเดียวกันเราจะเข้าใจพระคัมภีร์เดิมอย่างถูกต้องเมื่อเราศึกษาพระคัมภีร์ใหม่
- ในมิติฝ่ายวิญญาณผมเห็นพระเจ้านำคืนดีและทำให้เป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างคนยิวและต่างชาติ และมนุษย์และสวรรค์ พระองค์ยังทำให้หลายคนเห็นความเป็นหนึ่งเดียวกกันของคัมภีร์เดิมและพระคัมภีร์ใหม่ของพระองค์
- ไม่ควรเจาะลึกที่ภาษากริกจนเกินไปเพราะจำทำให้หลงประเด็นได้ แต่ควรเข้าใจคอนเซ็ปของคนเฮ็บรูเป็นหลัก
- พึงพาพระวิญญาณบริสุทธิ์ในการศึกษาพระวจนะ การศึกษาพระวจนะโดยไม่พึงพาพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็เหมือนกับการอ่านหนังสือในความมืด
- อย่าเน้นแค่พระคัมภีร์เดิมหรือพระคัมภีร์ใหม่เท่านั้น แต่จงเน้นทั้งหมด อย่าลึมว่าพระเจ้าสร้างเรามาให้มีสองตา และสองหู ไม่ใช่เรื่องบังเอิน การสนใจแต่พระคัมภีร์เดิมหรือใหม่เท่านั้นเหมือนกับการมองตาเดียวเท่านั้น

อันตรายจากการเน้นสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงอย่างเดียว

2010-03-14T21:08:00.000-07:00

สิ่งที่มีชีวิตที่พระเจ้าสร้างมาในโลกนี้จะมีหลากหลายสายพันธ์และต่างก็อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียว (Harmony) เป็นกฎธรรมชาติอย่างหนึ่งที่พระเจ้าสร้างมาและไม่มีใครฝ่าฝืนได้เช่นเดียวกับกฎแรงโน้มถ่วงของโลก ไม่ว่าจะเป็นผู้เชื่อหรือไม่เชื่อก็ตาม ถ้าฝ่าฝืนกฎดังกล่าวก็จะตายได้ เพราะนี้เป็นกฎเกณฑ์ที่พระเจ้ากำหนดไว้สำหรับโลกนี้และไม่ให้ใครฝ่าฝืน

การอยู่ร่วมกันบนความหลากหลายเป็นหลักการของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้พระเจ้าจึงสร้างมนุษย์มาให้มีหลายเผ่าพันธุ์ และกระจายมนุษย์ออกให้ทั่วแผ่นดินโลก มีทั้งผิวขาว ผิวดำ ผิวเหลือง และผิวน้ำตาล
การฝ่าฝืนกฎแห่งความหลากหลายและเน้นสิ่งใดสิ่งหนึ่งเพียงอย่างเดียวนั้นเป็นอันตรายอย่างยิ่ง ตัวอย่าง เมื่อหลายปีที่ผ่านมา จำนวนช้างป่าในอัฟฟริกาลดจำนวนลงอย่างต่อเนื่อง ทางการจึงออกกฎหมายเพื่ออนุรักษ์ช้าง โดยได้สร้างเขตสงวนพันธุ์ช้างเพื่อปกป้องช้าง ช่วงแรกทุกอย่างก็ดูดีและน่าประทับใจอย่างมาก แต่หลังจากนั้น ประมาณห้าปีประชากรช้างที่มีจำนวนน้อยในตอนแรกเนื่องจากการล่าของมนุษย์และจากภัยทางธรรมชาติรวมทั้งโรคต่างๆ ก็เรี่มทวีคูณขึ้นอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดการเสียการสมดุลของธรรมชาติในตัวมันเอง เช่นต้นกระิิถินเทศที่เพียงพอสำหรับช้างในช่วงแรกเริ่มขาดแคลน จำนวนพึชพันธุ์ต่างๆ ลดลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากช้างใช้กินเป็นอาหาร ธรรมชาติที่เคยอุดมสมบูรณ์กลับกลายเป็นเขตที่แห้งแล้ง ในที่สุดทั้งช้างและสิ่งที่มีชีวิตอื่นๆก็ตายหมด

อีกสิ่งหนึ่งที่เป็นหลักการที่พระเจ้าสร้างมาคือ ให้สิ่งต่างๆในโลกนี้เอื้อประโยชน์ต่อกันในความแตกต่าง Symbiosis (ซิมไบโอซิส) คือการเอื้อประโยชน์ให้กันและกันจากความแตกต่างกัน
สิ่งที่ตรงกันข้ามกับคำว่า ซิมไบโอซิสคือ
- การแก่งแย่งกัน คือการแข่งขันกันเป็นเอก เนื่องจากความแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่น การค้าเสรีแบบทุนนิยม
- การทำให้มีวัฒนธรรมเดียวเท่านั้น ตัวอย่างประเทศคอมมิวนิสต์
- กาฝาก คือการที่สิ่งหนึ่งพึ่งพาอาศัยสิ่งอื่นและในขณะเดียวกันก็ทำร้ายสิ่งที่ไปพึ่งพาอาศัยด้วย แทนที่จะให้เขาได้อาศัยกลับ

ตัวอย่างซิมไบโอซิสที่ดีคือ การเกษตร จากงานวิจัยพบว่า การปลูกพืชหลายชนิดจะทำให้ทั้งผลลิดและดินดี เพราะมีการเอื้อประโยชน์แก่กันและกัน แต่ถ้าปลูกพึชเพียงชนิดเดียวเท่านั้น ช่วงแรกจะได้ผลดีแต่ระยะยาวก็จะเกิดการทำลายดินและผลลิตตกต่ำในที่สุด

เช่นเดียวกับคริสตจักร ซึ่งเป็นสิ่งที่มีชีวิตเพราะพระคัมภีร์กล่าวว่าเราเป็นพระกายของพระคริสต์แต่เวลาเดียวกันเราก็เป็นอวัยวะต่างๆ (1โครินธ์ 12:12-27)
การที่เราเน้นบางอย่างเท่านั้น ถือว่าเป็นสิ่งที่อันตรายอย่างยิ่ง มีหลายคริสตจักรเน้นแค่จุดที่ตนเองชอบเท่านั้น โดยเป็นไปตามความชอบของผู้นำหลัก เรื่องนี้เป็นเรื่องที่อันตราย ในช่วงแรกจะรู้สึกดีแต่ในระยะยาวจะเกิดการถดถอยอย่างมาก
พระคริสต์ทรงให้พันธกรทั้งห้าที่แต่ละของประทานก็แตกต่างกันมาเสริมสร้างพระกายของพระองค์ เพื่อเราจะเป็นเหมือนพระคริสต์ได้ (เอเฟซัส 4:10-13)

- ครูให้ความสมดุลในการดำเนินชีวิตตามหลักการของพระวจนะไม่ใช่ตามสถานการณ์
- ศิษยาภิบาล ให้การเยียวยาความอบอุ่นและการปกป้องแก่สมาชิก
- ผู้ประกาศให้ความห่วงใยคนหลงหายในโลกนี้และผลักดันเราให้ออกไปช่วยเขาเหล่านั้น
- ผู้เผยพระวจนะให้ทิศทางและความสนิทสนมกับพระเจ้าผ่านการนมัสการและการอธิษฐานวิงวอน
- อัครทูตให้ภาพใหญ่และความเป็นหนึ่งเดียวกันในพระกาย

นอกจากของประทานแห่งการเป็นผู้นำนี้แล้ว พระคัมภีร์ยังกล่าวว่าผู้เชื่อทุกก็มีของประทานของการสำแดงพระวิญญาณบริสุทธิ์ เก้าอย่างที่แตกต่างกัน แต่มุ่งให้เกิดประโยชน์ร่วมกัน 1โครินธ์12
พระคริสต์ต้องการให้เราพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกันในความแตกต่างกัน ไม่ใช่แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกันและกัน แต่ก็ไม่ใช่ให้เราอยู่อย่างกาฝาก ที่อาศัยแต่คนอื่นจนทำให้เขาตาย สิ่งสำคัญอีกสิ่งหนึ่งคือเพื่อหลีกหนีปัญหาดังกล่าวบางคนอาจเน้นสิ่งที่ตนมีเท่านั้น การทำเช่นนี้จะทำให้เกิดอันตรายได้ เหมือนอย่างการปลูกพืชนิดเดียวและตัวอย่างจากช้างอัฟฟริกา
มนุษย์ต้องรับประทานอาหารให้ครบห้าหมู่ถึงจะแข็งแรงฉันใด ผุ้เชื่อที่ต้องการเป็นเหมือนพระคริสต์ต้องรับประทานอาหารฝ่ายวิญญาณจากห้าของประทานฉันนั้น